We rijden te vroeg weg, want Floor en ik hadden hier nog niet weg gewild. Maar we moeten naar Adelaide, waar de vlucht van Karel naar Melbourne vertrekt. We balen ervan: we zitten nu 220 kilometer van Melbourne en 460 van Adelaide, en de omgeving vraagt juist om meer tijd. Voortaan passen we ons plan niet meer aan voor een ander; daar wordt niemand wijzer van. We rijden de 252 kilometer van de Grampians via Horsham, voor de boodschappen, naar Keith.
Aan de grens met Zuid-Australië loopt het mis. Het invoeren van groente en fruit is hier niet toegestaan, dus we nemen afscheid van de net gekochte broccoli, aardappelen, uien en knoflook. Die fout maken we hopelijk geen tweede keer.
We rijden door eindeloze graanvelden over een kaarsrechte weg, blij met de cruise control, die we net iets onder de maximumsnelheid zetten zodat we nooit hoeven in te halen. In Keith vinden we een camping waar we voor $20 met stroom kunnen staan. In het gemeentelijke zwembad ernaast kun je voor $2 zwemmen. Ik ben de enige in het water, dus baantjes trekken gaat soepel.
Aan de grens met Zuid-Australië nemen we afscheid van de net gekochte broccoli, aardappelen, uien en knoflook: groente en fruit mogen er niet in.
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering14. De Grampians: een bergketen uitgesleten tot heuvels
Volgende aflevering ›16. Naar Adelaide: een stad die niet de onze isSpring naar een andere aflevering
- 12. Mount Eccles: een uitgedoofde vulkaan en de sterren van het zuiden
- 13. De Grampians in: tachtig kilometer verbrand bos
- 14. De Grampians: een bergketen uitgesleten tot heuvels
- 15. Van de Grampians naar Keith: afscheid en een quarantainegrens
- 16. Naar Adelaide: een stad die niet de onze is
- 17. Adelaide: een dubbele boeking en een plan om druiven te plukken
- 18. Eerste dag als druivenplukker bij McLaren Vale
- Alle 157 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.