We willen de laatste bezienswaardigheden ten zuiden van Darwin nog meepakken, dus we tanken met de supermarktbon voor 1,19 dollar, goedkoper dan ooit. In Australië levert je boodschappenbon van Woolworths of Coles een paar cent korting per liter op bij de aangesloten pompen, in dit geval zes cent. Daarna rijden we ruim tweehonderd kilometer naar de Douglas Hot Springs. De laatste zeven kilometer gaan over gravel, met een watercrossing als hindernis. Terwijl we twijfelen en Floor de diepte peilt, komt er een auto van de andere kant: geen probleem, gewoon links blijven, en als je vastloopt trek ik je er wel uit. Nodig is dat niet. Waarom de plek Douglas Hot Springs heet, snappen we niet meteen, want met 38 graden is het hier sowieso heet. Het bijzondere is dat twee stromen samenkomen, een hete bron van zestig graden en een koele, zodat je door je plek te kiezen je eigen badtemperatuur bepaalt. Floor zoekt de koelere kant op, maar mij komt de hete bron juist goed uit: ik ga liggen op de heetste plek die ik kan verdragen, want sinds de midges is hitte het enige dat mijn jeuk dempt.
Het is je radiator, mate
Terug op de relaxte camping met uitzicht over het water zien we iets uit de auto lekken, wat bij nadere inspectie uit de radiator blijkt te komen. We besluiten dat morgen een probleem te laten zijn. De volgende ochtend lopen we langs de buren, die toevallig allebei monteurservaring hebben. “It’s your radiator, mate.” We moeten naar Palmerston, onder Darwin, waar een goedkope en betrouwbare man zit, en zij leggen uit hoe we onderweg met water moeten bijvullen om het te halen. Dit is precies die vluchtige hartelijkheid: Australiërs helpen je altijd, ook wildvreemden, en lukt dat niet, dan helpen ze je verder.
“It’s your radiator, mate.”
Bij de radiateurreparateur lekt de radiator opeens niet meer. Zijn we voor niets teruggereden? Hij zet er een apparaatje op dat de druk opvoert, en meteen spuit het water er onderaan uit: lek dus toch. Het vervelende is dat het een aluminium exemplaar is dat niet te lassen valt. Een tweedehands vinden we bij geen enkele sloper, dus we hebben geen keus en laten er een nieuwe in zetten voor 360 dollar, wat pijn doet zo vlak voor de verkoop. De oorzaak is zo Australisch als het maar kan: een termietenheuvel in de radiator. De wachttijd zitten we uit bij het busstation, waar op vrijdagmiddag alle scholen met bussen aankomen en de kinderen in gele, paarse, groene en rode uniformen uitstromen, elk in de kleur van hun school. Geen Aziatisch busstation, maar vermakelijk genoeg. Terug op de camping merken we dat Darwin zich opmaakt voor het stormseizoen: overal worden bomen gesnoeid, dode takken verwijderd en losse spullen vastgezet, want de cyclonen komen eraan.
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 146. Kakadon’t: Mamukala’s miljoenen ganzen en de weg naar Darwin
- 147. Aankomst in Darwin: box jellyfish, wandelende schelpen en een stad rond het vliegveld
- 148. Darwin als uitvalsbasis: de eerste regen, de midges en de dolfijnen bij East Point
- 149. Douglas Hot Springs en een termietenheuvel in de radiator
- 150. Naar Litchfield: Florence Falls en de Spanjaard die toch sprong
- 151. De Buley Rock Holes en het privébad van Wangi Falls
- 152. De laatste bushcamping: termietenkathedralen en terug naar Darwin
- Alle 157 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.