Vissen op Lakeside, zonder vis

Er ligt condens op de tent, en als we de zonsopkomst gaan bekijken, lopen we van een koude luchtlaag in een warme en weer terug, een vreemd gevoel. Wat we voor wolken houden, blijkt rook van een bushbrand: een brandoefening van de legerbasis aan de andere kant van de range. Vanochtend ga ik vissen met de Schotse buurman; het zou leuk zijn zelf een vis te vangen voor de lunch. Na twee uur kan ik de hengel goed uitwerpen, maar verder wordt het niets. Floor en ik maken ondertussen een plan, al kan dat morgen weer anders zijn: we willen terug naar Azië, en een vlucht van Darwin naar Maleisië is betaalbaar.

Een tweede poging om vis te vangen mislukt ook. Gelukkig krijgen we van een medekampeerder een schoongemaakte inktvis, waarvan ik de rest als aas zou moeten gebruiken, al zuigen de zuignappen zo na dat ik geen poot aan de haak krijg. Een nieuwsgierige schildpad zwemt voorbij, en ik moet oppassen dat hij niet in de lijn verstrikt raakt. Ik zie nog een octopus als een amorfe massa langs de stenen glijden en een paar zeekatten die van kleur veranderen als ze schrikken.

Ik vang geen vis, maar van de inktvis snijden we zeven verse ringen calamari.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.