port hedland: ijzererts, zout en de langste treinen

DALL-E illustratie van een reiziger met kaart bij een 4WD in de Australische outback, rode zanderige vlakte en eucalyptusbomen

Onze voedselvoorraad is op, dus we rijden de 77 kilometer naar Port Hedland. Net ten zuiden ervan komen de twee belangrijkste wegen van West-Australië samen, de Great Northern Highway en Highway 1, die als Highway 1 de ring rond Australië sluit. Vanaf hier is het druk: caravans met bejaarde lading en road-trains met drie of vier bakken. Port Hedland heeft niet de ambitie meer te zijn dan een rooduitgeslagen industriestad.

We rijden eerst naar de havenfaciliteiten van BHP Billiton. Hier worden schepen tot 320 meter lang en 220.000 ton volgeladen met ijzererts uit de Pilbara, vier tegelijk. Geduwd en getrokken door vier sleepboten varen die monsters op enkele meters langs ons heen. Wat in Rotterdam nooit zou lukken, krijg je in Port Hedland voor elkaar. Bij de Holden-garage laten we de stuurbekrachtigingsvloeistof bijvullen, gratis, en horen we dat onze bandenspanning met 30 psi te laag is; het moet 34 zijn. De vreemde slijtage aan de rechtervoorband blijkt een fabricagefout: binnenkort tijd voor nieuwe banden.

Erts, zout en treinen

Vanaf de spoorbrug kijken we naar de af- en aanrijdende ertstreinen uit Newman, de langste treinen ter wereld; we treffen het, en zien zowel een lege als een volle voorbijkomen. Verderop ligt de spierwitte zoutberg van Dampier Salt, waar Cargill zeezout wint. De beter gesitueerden wonen in het zuidelijker South Hedland; het oude Port Hedland is te stoffig en te rood om er prettig te wonen.

In het winkelcentrum slaan we ruim in, want Broome schijnt duur te zijn. Met de kortingsbon tanken we bij de BP, en net die blijkt de duurste benzine van de stad, $1,59 per liter. In de bibliotheek internetten we anderhalf uur, waarvoor we de boel een beetje moeten oplichten, want eigenlijk kost het dat per kwartier. De kapper kost $22, dus dat stel ik nog even uit. We staan op de goedkoopste camping van de stad, $16 per nacht. Het valt op dat de auto meer rood dan blauw is geworden. Reizigers blijven hier maar één nacht; alleen wie hier komt om kapitalen te verdienen, heeft er zijn tijdelijke huis van gemaakt.

Geduwd door vier sleepboten varen schepen van 320 meter, volgeladen met ijzererts, op enkele meters langs ons heen.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig