Slapen in een casa impluvium bij Thionck Essil

A silhouette of a baobab tree stands in the foreground against a vibrant orange sunset sky. The sun, a bright orb, is partially obscured by the tree's branches and trunk. Other silhouetted trees and vegetation form a dark line along the horizon. The scene is located in Senegal.Alle foto’s uit Senegal ›

We vertrekken uit Balinghore. De gastvrijheid was oprecht, maar we zijn er geen moment alleen geweest. Na een uitgebreide fotosessie en het incasseren van twintig sinaasappelen die de laatste holle ruimtes in de fietstassen vullen, fietsen we 35 kilometer dieper de wetlands van de Casamance in, richting Thionck Essil.

Door het wetland van de Casamance

We fietsen door bossen, langs meren en rijstvelden waar volop wordt geoogst. Het is vrijwel uitsluitend vrouwenwerk: gebogen in het natte veld, met een korte sikkel, in groepen die van perceel naar perceel opschuiven. De rijst wordt gegeten door wie hem verbouwt. De velden zelf zijn over generaties met de hand aangelegd, compleet met dijkjes die het zoute water uit de bolongs tegenhouden.

Verder is er weinig verkeer en wordt er veel gelopen. We passeren kleine dorpen, steeds met een paar grote bomen als middelpunt. Eén of twee eenvoudige winkeltjes fungeren als ontmoetingsplek. Toeristen zien we hier niet.

Er wordt weinig verkocht en vrijwel niets gekoeld.

Casa impluvium

Onze bestemming is Campement Abénékom, midden in de natuur. Aan één kant ligt bos vol kwetterende vogels, daarachter rijstvelden en verderop mangroven die in deze tijd van het jaar grotendeels drooggevallen zijn. Het is bloedheet. Na de lunch van rijst met barracuda wachten we tot de zon iets zakt; in de volle zon fietsen of lopen is te zwaar.

We slapen in een casa impluvium, het ronde regenhuis van de Diola. Het dak helt naar binnen en komt uit op een open middenruimte, waar het regenwater in een centrale bak wordt opgevangen. Nu, in het droge seizoen, staat die bak leeg. Wat overblijft is het effect op de temperatuur: in de kamers eromheen is het merkbaar koeler dan buiten, zonder airco en zonder ventilator.

Aan het einde van de middag

Aan het einde van de middag maken we een wandeling over smalle paadjes door de velden en langs de mangroven. Geen verkeer, geen vliegtuigen, alleen vogels. Kraanvogels vliegen over en vanuit het bos trekken groene meerkatten de mangroven in. Het wordt snel donker zodra de zon onder is. Er zijn hier geen honden die de nacht vullen met geblaf.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig