Brommersporen als kompas

Net na zonsopkomst loop ik een stuk hard door het gebied rondom het campement, over kleine onverharde paden door bos en langs velden. Behalve een ontelbare hoeveelheid vogels zie ik geen dieren. De mensen die ik passeer vinden het blijkbaar niet vreemd dat er hier in de vroege ochtend een loulou voorbij rent.

Na het ontbijt stappen we op de fiets. We bevinden ons in een uitgestrekte delta van de Casamance-rivier: een mozaïek van eilanden, mangroven, rijstvelden, bossen en smalle paden die soms wel en soms niet doorlopen.

De beste navigatiestrategie is het volgen van brommersporen, maar ook dat werkt niet altijd.

Mlomp, Kartiack en Tiobon

We fietsen langs fruitbomen richting het dorp Mlomp: zandwegen, grote bomen, nauwelijks verkeer. Naast baobabs staan hier kapokbomen met brede kronen die voor diepe schaduw zorgen. Via een onverharde route rijden we door naar Kartiack, opnieuw door bossen en wetlands.

Daarna volgen we een smal pad dwars door het bos naar Tiobon, op sommige stukken diep zand. Het dorp bestaat uit zand, kinderen en eenvoudige huizen. Iedereen roept bonjour en ça va. Het is zondag; veel mannen zijn met kapmessen bezig om struikgewas rond de dorpen te snoeien. Op een moment rijden we ons bijna vast tussen de rijstvelden, waar niet iedereen het even waardeert dat we met onze fietsen dicht langs hun gewassen komen.

De bosdokter op het pad

Onze doorgang wordt even geblokkeerd door een man in een opvallende, bijna plantaardige uitdossing. In de Casamance is animisme nog altijd verweven met het dagelijks leven, naast de islam. Een bosdokter heeft kennis van planten, rituelen en bescherming, en wordt geraadpleegd bij ziekte of tegenslag. De man past volledig in het landschap. Op het heetst van de dag doen we rustig aan. De was wordt met de hand gedaan; dat blijft een klus.

Kraanvogels in de baobab

Rond vijf uur stap ik opnieuw op de fiets. Ik volg sporen over een drooggevallen vlakte in de mangrove richting een eiland dat door de toenemende droogte vrijwel volledig is drooggevallen. Lokale vrouwen met zakken rijst op hun hoofd kijken me vragend aan als ik langsfiets. Ik probeer een rondje om het eiland te maken en kom verrassend ver. Hoog in de top van een baobab zitten twee kraanvogels.