Jiuzhaigou heeft een reputatie. De kleuren van de meren — azuurblauw, turkoois, diepgroen — zijn zo onwaarschijnlijk dat het eerste wat je denkt is dat de foto’s zijn bewerkt. Ze zijn niet bewerkt. De kleur komt van de mineralen in het water. Er zijn 108 van die meren, verspreid over drie kloven, omsloten door steile beboste wanden van soms loodrechte rots. Unesco heeft het als werelderfgoed aangemerkt, en dat is voor de Chinese toerismeorganisatie het signaal geweest om er een pretpark van te maken.
Dat is het probleem.
De route naar Jiuzhaigou
Jiuzhaigou ligt diep in de bergen van Sichuan. Wij komen er via Langmusi en Songpan — een route door Tibetaans gebied op hoogte van 3.000 tot 4.000 meter, met onverharde wegen, ingestorte bergdelen en bussen die zeven mensen meer meenemen dan ze officieel mogen.
Vanuit Songpan is het twee uur bussen naar het park (26 yuan in 2005). Alternatieven zijn Chengdu of Chongqing als vertrekpunt — van Chengdu zijn er directe bussen, maar die brengen je langs massatoerisme-karavanen van touringcars.
Entree en organisatie
De toegangsprijs is hoog naar Chinese maatstaven: 220 yuan plus 90 yuan voor de verplichte buskaart (2005). Dat is in totaal 310 yuan, terwijl een hotelovernachting in de buurt 50-60 yuan kost. Je betaalt niet alleen voor het park maar ook voor het busnetwerk dat de bezoekers van punt naar punt verplaatst.
Dat busnetwerk is meteen ook het grootste obstakel. De Chinese bezoekers, die de absolute meerderheid vormen, rijden van attractie naar attractie. Uitstappen, groepsfoto, instappen, volgende attractie. Vijf minuten per stop is gemiddeld. De wachtrijen zijn navenant.
Het wandelpad tussen de attracties is een ander verhaal. Daar is vrijwel niemand.
Hoe je het park voor jezelf hebt
Vroeg opstaan is de meest effectieve strategie. Het park opent om 7.00 uur. Wij staan om 5.30 uur op. Direct naar het verste punt in de kloof, via de bus die er al staat. Daarna te voet teruglopen. Het wandelpad is speciaal aangelegd boven de meren — brede houten paden over het water. In de vroege ochtend, voor de bussen beginnen te rijden, is het bijna stil.
Na 10.00 uur verandert dat. De Chinezen zijn nu ook wakker en de bussen rijden vol.
Strategie twee: het regenseizoen. Op onze tweede dag regent het. Nagenoeg alle Chinese bezoekers blijven weg of blijven in de bus. Wij lopen 25 kilometer, van het hoogste punt in Rize-kloof naar beneden, nagenoeg alleen.
Overnachten in het park
Officieel mag je niet overnachten in Jiuzhaigou. In de praktijk is het mogelijk. In het Tibetaanse dorp halverwege het park vraag je in een van de cafeetjes om een overnachting bij een lokaal gezin. Vijftig yuan voor een bed, avondeten en ontbijt. Als alle dagbezoekers weg zijn, wordt het dorp iets wat het overdag nooit is: rustig.
We slapen een nacht en lopen de volgende ochtend weer vroeg weg. Twee dagen in het park voor de prijs van één toegangskaartje.
Wat je ziet
De meren zijn het hart van het park. Het water heeft kleuren die variëren van wit-turkoois tot donkergroen, veroorzaakt door calciet en andere mineralen. Watervallen verbinden de meren met elkaar — de grootste is 28 meter hoog en 319 meter breed.
De kloven zijn steil en dicht bebost. Hoog in de bergen leven panda’s, maar de kans op een ontmoeting is verwaarloosbaar klein — ze leven solitair en ver weg van de wandelpaden. De komst van twaalfduizend dagbezoekers maakt die kans niet groter.
Praktisch
Hoogte: Het park begint op 2.000 meter. De hoogste punten liggen op meer dan 3.000 meter. Hoogteziekte is mogelijk. Rustig aankomen via Songpan of Chengdu heeft de voorkeur boven direct vanuit Beijing vliegen.
Dragen: Geen grote rugzak het park in. Er is kluisbeheer buiten het park. Wij kopen een kleine rugtas in het dorp ervoor — van slechte kwaliteit, maar goedkoop na afdingen.
Eten: Buiten het park zijn islamitische restaurants goedkoper en vriendelijker dan de touristenvallen aan de hoofdweg.
Let op: Na de aardbevingen van 2008 en 2017 is Jiuzhaigou zwaar beschadigd. De organisatie en toegankelijkheid van het park zijn intussen anders dan in 2005. Controleer actuele informatie voor je gaat.
Het water van het Chang Hai-meer op 3.150 meter is 103 meter diep en 7,5 kilometer lang. Op een gewone dag staat er een groep Chinezen omheen die allemaal dezelfde foto maken. Op een regendag sta je er alleen.