Na negen uur trein komen we aan in Hohhot, hoofdstad van de autonome regio Binnen-Mongolië, met ruim twee miljoen inwoners; de naam is Mongools voor “Blauwe Stad”. De familie Lee beveelt het Xin Cheng Hotel aan, waar we voor 50 RMB (€5) een spartaanse kamer met twee bikkelharde bedden krijgen, een gat in de grond als toilet en een emmer koud water als douche. Terwijl wij ons verfrissen, demonstreren de Chinezen dat rochelen en poepen goed samengaan. Welkom in China.
Welkom in China
In het straatbeeld vallen vooral de duizenden fietsers op, en het grote aantal banken; bij de Bank of China tappen we moeiteloos een voorraad RMB. Voor 6 RMB huren we twee fietsen om de stad te verkennen, langs het ene nieuwbouwproject na het andere, waar appartementen als gated communities worden opgeleverd. Een Chinees die ons rondleidt, wijst om zich heen en vertelt dat vrijwel alles wat we zien van de afgelopen vijf jaar is. Een lerares Engels nodigt ons thuis uit voor een ijsje; haar flat is functioneel, met een grote televisie en de kale betonvloer nog onbedekt, want voor een vloerbedekking is nog geen geld.
Fonteinen en vuurwerk
Aan de hitte moeten we wennen, dus we brengen veel tijd door in de parken, met waterpartijen, schaduw en terrasjes, waar de pijiu in flessen van 0,63 liter gaat. Met een groepje jongeren fietsen we ’s avonds naar de rand van de stad, naar een plein bij een reusachtig overheidsgebouw, waar een massa geniet van de grootste fonteinen van China.
Op de maat van de muziek en een lichtshow schiet het water vijfennegentig meter de lucht in.
Naast het plein vormt de rivier het decor voor ons eerste Chinese vuurwerk, dat alleen uit zware pijlen en explosies lijkt te bestaan en maar doorgaat, niet alleen vandaag maar elke zomeravond. De Chinezen houden er niet van iets met mate te doen.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit China
Meer foto’s uit China ›
Waar deze dag ligt
Over land naar Singapore, nu in China. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering28. Een verlopen visum aan de grens bij Zamyn-Uud
Volgende aflevering ›30. Met de hardsleeper naar NingxiaSpring naar een andere aflevering
- 26. Het regelwerk in Ulaanbaatar: een visum voor China
- 27. Met de TransMongolië Express de Gobi in
- 28. Een verlopen visum aan de grens bij Zamyn-Uud
- 29. Hohhot: fietsen en fonteinen in de Blauwe Stad
- 30. Met de hardsleeper naar Ningxia
- 31. De lemen Chinese muur aan de rand van de Tengger-woestijn
- 32. Shapatou: waar de woestijn de Gele Rivier raakt
- Alle 152 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen