De gids wil voor USD 30 niets regelen, dus huren we zelf een motor voor USD 10 en gaan op eigen houtje. We rijden naar Sanamsay, vijfendertig kilometer over los zand, over gammele bruggen van losse planken en een half ingestorte houten brug over een grotere waterstroom. De plek voor de boottocht ligt nog dertig kilometer verder, te ver voor de terugweg, maar de route zelf, langs de hellingen van het Bolaven-plateau, is mooi genoeg, met overal kleine dorpen en zwaaiende, sabaidy roepende kinderen.
Geen gids, geen tour, alleen wij en een rode zandweg het diepe zuiden in.
Met het pontje de rivier over
In de middag verkennen we de overkant van de rivier, waarvoor we de motor al rijdend op een minuscuul pontje moeten manoeuvreren, op tijd remmend om niet aan de andere kant in het bruine water te verdwijnen. De eerste zandwegen lopen dood, maar dan vinden we een weg die richting Cambodja loopt, diep het platteland in, zonder elektriciteit en met maar weinig huizen, anders dan de dorpen die de overheid bewust langs de hoofdwegen plaatst om schoon water en medische zorg te kunnen leveren. Hier komen zelden tot nooit toeristen, en dat we dit helemaal zelf doen, maakt het des te mooier.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 105. Naar Attapeu, een stad in de jungle
- 106. Over de Ho Chi Minh-route naar Pa-Am
- 107. Zonder gids het diepe zuiden in
- 108. Met de gatenkaasbus terug over het plateau
- 109. Een flauwte, bijgebracht met bladeren uit het bos
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.