De bus terug naar Pakse is van de variant ultra-slecht: volgestouwd met balen rijst en gasflessen, met een deur die niet dichtkan en een dak dat op steunbalken rust. Door een Nederlandse keuring zou hij nooit komen, maar dit is Laos. De 165 kilometer kosten ruim zes uur, want trager kan bijna niet.
Iedereen zeult met zakken vol bankbiljetten, want geld wordt hier niet weggestopt.
Geld dat niet wordt weggestopt
Onderweg vallen de zakken vol bankbiljetten op: mensen komen terug van de markt met enorme stapels geld, en hoe voller de zak, hoe beter de zaken kennelijk gingen. Winkeltjes hebben een emmer of zak vol biljetten hangen; diefstal lijkt geen probleem, en ook wij voelen ons in Laos erg veilig. De rit voert recht over het Bolaven-plateau, dwars door de koffieplantages, waar het merkbaar koeler is. In Pakse eten we weer bij de Indiër, want op de roti hadden we ons verheugd.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 106. Over de Ho Chi Minh-route naar Pa-Am
- 107. Zonder gids het diepe zuiden in
- 108. Met de gatenkaasbus terug over het plateau
- 109. Een flauwte, bijgebracht met bladeren uit het bos
- 110. Wat Phu, een Angkor-tempel voor onszelf
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.