We willen met de boot naar Si Phan Don, de Vierduizend Eilanden, maar er gaat geen boot, dus wordt het de bus. De jumbo die voorrijdt is al vol, en toch moeten we erbij: met z’n dertigen zijdelings op een bankje is geen pretje. Een paar medereizigers maken het er niet aangenamer op door luid te zijn en ongevraagd hun camera in de gezichten van de andere passagiers te duwen. De rit is uitputtend, over elke zandweg met gaten, en in de rugzak springt de zonnebrand open over alles heen.
Een bungalow bij de familie
Bij de overtocht naar Don Det wordt geprobeerd ons op te lichten, met een verdubbelde prijs en een veel te volle longboat, gemaakt voor vier, met acht personen plus bagage. Ik plaats onze tassen zelf in de boot voordat ik ga zitten, want je bent niet de eerste die zo zijn spullen kwijtraakt. Na een stressvolle overtocht over de snelstromende Mekong, waarbij we een paar keer aan de grond lopen, meren we aan op Don Det. Een eerste bungalow van een Engelsman valt tegen, met een generator eronder, dus zoek ik verder en vind ik bij een lieve familie een houten bungalow met eigen veranda en twee hangmatten voor 15.000 kip per dag.
Op het eiland is geen elektriciteit, de generatoren gaan om negen uur uit, en daarna is het aardedonker en muisstil.
’s Avonds eten we in een restaurant met een opvallend “happy” menukaart. Op het eiland is geen elektriciteit; om negen uur is het aardedonker. We liggen in de hangmat terwijl de sterren in de Mekong weerspiegelen die onder onze veranda door stroomt.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 109. Een flauwte, bijgebracht met bladeren uit het bos
- 110. Wat Phu, een Angkor-tempel voor onszelf
- 111. Naar de Vierduizend Eilanden
- 112. Per fiets over de eilanden, en een onverwacht weerzien
- 113. De grootste waterval van Zuidoost-Azië, en een afscheid
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.