Na vier dagen Tat Lo gaan we verder naar Sekong, en daarmee echt van het toeristenpad af. In een pick-up klimmen we het Bolaven-plateau op, langs de koffieplantages waar de gewaardeerde Lao Coffee groeit, op vulkanische grond. De kinderen zwaaien ons vanuit de schoolbanken na, alsof blanken hier nog een zeldzaamheid zijn. De aansluitende bus is een regelrecht wrak: een houten bovenstel met gaten in de vloer, een dak gestut met ijzeren buizen en een gangpad vol gasflessen. Om je veilig te voelen kun je beter niet nadenken.
Het is een wrak met gaten in de vloer, maar voor een televisie aan boord is wel geld.
Het kantoor van UXO
In Sekong krijgen we een zeer basic kamer voor USD 3: een houten gebouw met een lange veranda en een gedeeld toilet, een gat in de grond, en een douche van een betonnen bak met een schepje. We lijken de enige toeristen. Het hoogtepunt van dit verder oninteressante stadje is het regionale kantoor van UXO, waar buiten een groot aantal ontmantelde bommen en granaten staat opgesteld. Pas hier zien we hoe groot die dingen zijn, en hoe bizar het is dat zulke hoeveelheden staal zijn ingezet om een zandpad door de jungle te stoppen. Wat ze hier opruimen valt in het niet bij wat er nog ligt.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 102. Tat Lo en de bommen onder de grond
- 103. Op de olifant en het Bolaven-plateau op
- 104. Van het toeristenpad af, naar Sekong
- 105. Naar Attapeu, een stad in de jungle
- 106. Over de Ho Chi Minh-route naar Pa-Am
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.