Van de 28 dagen die we in Thailand doorbrengen, is er één zonder regen. De rest is nat tot extreem nat. We worden wit in een tropisch land. We maken nul foto’s in de laatste drie weken. Dit is een reisverhaal over het verkeerde seizoen.
Ko Tao: het duikeiland zonder zicht
Ko Tao ligt 60 kilometer uit de kust van de Thaise oostkust, bereikbaar per nachtboot vanuit Chumphon. De overtocht kost 350 baht en duurt zes uur in zwaar weer. In november is het zwaar weer.
Het eiland heeft een reputatie als beste plek voor beginners-duikonderwijs in Thailand: goedkope cursussen, kristalhelder water, veel koraal. In november is het water troebel door regen en ruwe zee. Er is geen strand omdat het vloedwater alle zand heeft meegenomen.
De bevolking van Ko Tao bestaat in november grotendeels uit duikinstructeurs die wachten op beter weer door de hele dag televisie te kijken.
Na twee dagen vertrekken we.
Ko Phangan: het feesteiland met de monsoon
Ko Phangan is het buureiland van Ko Samui en bekend van de maandelijkse Full Moon Party — een nachtelijk strandfestival waar duizenden mensen naartoe komen. We komen twee dagen na de laatste Full Moon Party aan. Timing is een aparte vaardigheid.
Hat Rin, het partycentrum aan de zuidkant van het eiland, heeft te weinig bezoekers om alle restaurants en cafés te vullen. De mensen die er zijn kijken naar geprogrammeerde films op de schermen van de bars.
De beslissing om naar OK Bungalows te verhuizen, aan de westelijke kant van het eiland, is de goede. Het wordt ons aanbevolen door een Nederlandse meisje dat we treffen in de branding.
OK Bungalows en Big Mama
Big Mama runt OK Bungalows met de bijbehorende familie van schoonzonen, nichten en een Birmese vluchteling die er werkt en bambusfluit speelt op het randje van onze veranda. De bungalow kost 300 baht per nacht: een betonnen constructie van bouwblokken ter grootte van een balzaal, met een ruim terras uitzicht op de zee.
Het systeem werkt op wederzijds vertrouwen: je noteert zelf je bestellingen in een boekje, pakt zelf drank uit de koelkast in de keuken, en betaalt elke ochtend de schade van de dag ervoor. Dit werkt.
Mama kan alles regelen. Boten, taxi’s, verse informatie over waar de politie op het eiland vanavond niet is. Ze vindt dat je soms ook even moet ontspannen.
Het ergste weer in veertig jaar
Twee periodes van 48 uur aaneengesloten zware regenval, afgewisseld met donder en bliksem. Het strand wordt weggeslagen door de zee. De rivier die van de heuvels afdaalt snijdt een geul recht voor onze bungalow — die wordt op een ochtend omgeleid door middel van een dam, een gegraven kanaal en een omlegging. Op Ko Tao zitten in die periode 1.500 mensen vast omdat er een week lang geen boten vertrekken. Op Ko Samui worden bungalows door de zee meegenomen.
Op Ko Phangan zitten wij, relatief goed.
De krant meldt: het is al veertig jaar niet meer zo slecht geweest in Thailand in deze periode.
De reactie op de situatie: we organiseren een Monsoon Party. Floor maakt een affiche. Tao, de Birmees, bouwt van bamboe een trommel en een snaarinstrument. We steken een groot vuur aan op het strand met aangespoeld hout en dans in de regen.
De Dark Moon Party
Een week na de Full Moon Party is de Dark Moon Party — ergens in de jungle, later verplaatst naar het strand. We rijden er naartoe in een terreinauto die bij de verkeerde locatie aflevert: in de stromende regen, over een dirttrack vol gaten, moet de chauffeur op een gegeven moment dwars door de jungle rijden omdat de weg onpasseerbaar is geworden.
De juiste locatie is een strandfestival met zwarte lichten, vuurkunstenaars met poi en keiharde muziek. Het regent. We dansen op het strand en geven 2.000 baht uit. Het is de moeite waard.
Wat je moet weten
Seizoen: Dit is het cruciale punt. De Thaise oostkust — Ko Tao, Ko Phangan, Ko Samui — heeft zijn regenseizoen van oktober tot december. In die periode is er geen strand, geen zicht voor duiken en geen garantie op boten die varen. Ga van januari tot september.
Ko Tao: Goedkoopste duikonderwijs van Thailand als het seizoen klopt. PADI-brevet voor circa 9.000 baht in 2005. De eilandsfeer is duik-gecentreerd; wie niet duikt heeft weinig te doen.
Ko Phangan: De Full Moon Party vindt maandelijks plaats en trekt duizenden bezoekers. Prijzen en bezettingsgraad zijn dan navenant. Buiten de partydagen is het eiland rustiger, met goede bungalow-opties aan de west- en noordzijde.
OK Bungalows: Aan de westkust van Ko Phangan. Goede bungalows, goed eten, familiesfeer. Mama regelt alles.
Chumphon naar Ko Tao: Nachtboot voor 350 baht. De oversteek is 60 kilometer en bij slecht weer ruw. Zeezieke mensen beter overdag reizen als de dagboot beschikbaar is.
Bangkok als tussenstation: Bangkok is het logische doorgangspunt. Goedkope tandarts (gebitsreiniging 800 baht, vullingen 4.700 baht totaal voor twee personen), kleding bij MBK (2.500 winkels, t-shirts voor 2-3 euro), en de Skytrain als alternatief voor het vastgelopen verkeer.
Let op: alle prijzen zijn van 2005 en sterk veranderd. Ko Phangan en Ko Tao zijn sindsdien populairder geworden als toeristenbestemming.
Op de laatste avond kookt mama Thaise curry. Die is pittig — elke avond iets pittiger, alsof ze test hoeveel farang aankan. We laten ons niets merken.
Plan je reis
- Overnachten in Thailand: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Thailand: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Thailand: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Waar dit verhaal ligt
Bekijk de volledige kaart van Thailand ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Thailand ›
De reis komt ten einde: Bangkok en terug naar Nederland20 maart 2007
Terug in Nederland: koud, stil en meteen weer in het systeem12 maart 2007
Ziek in Cambodja: een mislukt plan en een ziekenhuis in Thailand20 februari 2007Plan je eigen reis door Thailand
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.