Fietsen naar Oussouye: koningsdorp in de Casamance

Vroeg in de ochtend loop ik hard over het strand van Cap Skirring. Het is nog koel en het zand langs de vloedlijn is hard genoeg om op te lopen, kilometers achtereen, zonder auto’s, zonder verkeer en op een enkele local na zonder mensen. Verderop maken vissers hun pirogues klaar voor de vangst van de dag: netten aan boord, motor achterop, en dan met een paar man tegelijk duwen tot de boot door de branding heen is. Tegen de tijd dat ik terugkom staat het strand vol.

100 CFA voor een banaan

De route naar Oussouye is 25 kilometer, door mangroven en daarna bos met grote bomen. Vogels overal. Gieren horen inmiddels bij het dagelijkse decor. Andere dieren zien we opnieuw niet. Langs de weg verkopen vrouwen fruit. We zoeken bananen, maar mandarijnen zijn ook welkom.

We hebben geen idee wat iets precies kost, dus hanteren we een vaste tactiek: een klein briefje overhandigen en doen alsof we exact weten wat we betalen.

Als het te weinig is, wordt dat wel gezegd. Is het goed, dan is het goed. Zo weten we inmiddels dat 100 CFA, zo’n 15 eurocent, doorgaans genoeg is voor een banaan.

De keuken is gesloten

In Oussouye hebben we een campement uitgekozen met traditionele ronde architectuur. De ontvangst is koel. Als we vragen of we kunnen lunchen, is het antwoord simpel: de keuken is gesloten. Later die dag wordt er wel een groep verwacht. Twee fietsers die één maaltijd afnemen zijn de moeite niet.

Het dorp heeft nauwelijks restaurants, dus we fietsen door tot een ander campement. Daar zijn we wel welkom en staat er binnen twintig minuten eten op tafel.

De koning van Oussouye

Oussouye is een van de weinige plekken in Senegal met een eigen koning. Het is geen bestuurder maar een religieus gezagsdrager uit de Diola-traditie: hij wordt door de oudsten aangewezen, woont bij het heilige bos en treedt op bij oogstfeesten en geschillen. Naast hem functioneert gewoon de Senegalese staat, met een burgemeester en een prefect.

Bezoeken kun je hem niet. Zijn erf ligt achter bomen, er staat geen bord en niemand verwijst ernaar. Van de reden waarom mensen hierheen komen, zien wij vandaag dus precies niets.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig