Maria in goud

Published: Updated: 0 comments

Vanochtend gaan de fietsen terug in de dozen die we hier hebben achtergelaten: tape, karton en bubbeltjesfolie. Het is ook een generale repetitie, want voor de vlucht naar Namibië moeten ze straks in nóg kleinere dozen. De rest van de dag vult zich met wachten: op kamerwissel, aan het zwembad, op een lichaam dat na iets verkeerds gegeten niet volledig meewerkt. Bij een restaurant om de hoek lunchen we en begrijpen eindelijk waarom er altijd zoveel blanken zitten. Hier kun je écht goed eten. Dat hadden we eerder moeten weten.

Achterdocht en ontroering

’s Avonds hebben we afgesproken met Maria, de receptioniste die we in Tendaba hebben leren kennen. Ze wilde ons nog eenmaal zien voor het afscheid. Ze stelde voor om elkaar op het vliegveld te ontmoeten, maar dat leek ons geen goed idee: vliegen is al onrustig genoeg, en bovendien waren we bang dat ze ons zou vragen een pakketje mee te nemen voor haar broer in Nederland. Om dat voor te zijn, stellen we voor samen iets te eten op het strand.

Hoe verkeerd kun je iemand inschatten.

Wanneer Maria om zeven uur aankomt, zien we haar al van verre. Ze heeft zich prachtig gekleed, met glanzende gouden sieraden. Ze is niet gekomen om iets van ons te vragen maar om afscheid te nemen, omdat ze ons zulke fijne mensen vindt. Ze heeft cadeaus bij zich: een jurk voor Mette en een shirt voor mij. Geen pakketje. Geen verzoek. We zijn geraakt door haar moeite en de vanzelfsprekendheid waarmee ze zich aan ons heeft gehecht. Onze achterdocht voelt plotseling klein en ongepast.

Terug naar huis

De volgende ochtend gaan de dozen op het dak. We zwaaien afscheid van onze nieuwe Zweedse vrienden bij Dabo House en rijden naar het vliegveld. Helaas reist er een Afrikaans souvenirtje mee: spetterpoep. Niet bepaald het aandenken waar je op hoopt, zeker niet op een reisdag. De loperamide blijft binnen handbereik.

In een vliegtuig vol vrouwen met doorgerookte stemmen vliegen we terug, omringd door mensen met ongetwijfeld totaal andere herinneringen aan hun vakantie. Laat in de avond landen we in Amsterdam.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Foto’s uit Gambia

Meer foto’s uit Gambia ›

Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering34. Blank afrikaantje in de spotlightsVolgende aflevering ›Verschijnt binnenkort
Aflevering 35 van 35 · Fietsreis door Senegambia100% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie