
Tot in de jaren zestig lag ten zuiden van de Han-rivier vrijwel niets: rijstvelden, moestuinen en een paar dorpen. Alles wat Seoul was, lag ten noorden van het water, binnen de oude stadsmuur. Gangnam betekent letterlijk “ten zuiden van de rivier”, en dat het inmiddels het duurste vastgoed van Zuid-Korea is, is het resultaat van een bewust overheidsprogramma.
Hoe rijstvelden Gangnam werden
Vanaf 1970 werd het gebied ontsloten, mede uit strategische overweging: het centrum lag op veertig kilometer van de grens met Noord-Korea en was in de oorlog vier keer ingenomen. Er kwamen bruggen, een snelweg en een raster van brede lanen, en de grond werd in grote kavels uitgegeven aan bouwbedrijven die er appartementencomplexen op zetten.
De grondprijzen stegen exponentieel en maakten van vroege kopers vermogende mensen. Daarbovenop kwam het onderwijs: de overheid verplaatste in de jaren zeventig prestigieuze middelbare scholen naar Gangnam, wat gezinnen aantrok en een concentratie van bijlesinstituten opleverde. De wijk Daechi-dong telt er honderden in een paar straten, en de verkeersopstopping daar rond tien uur ’s avonds, als de lessen uitgaan, is een bekend Seouls verschijnsel.
Wat je er ziet is navenant: brede boulevards, kantoortorens, het beurscomplex COEX met een ondergronds winkelcentrum, en in Apgujeong straten waar de klinieken voor plastische chirurgie op elkaar staan. De Lotte World Tower, met 555 meter het hoogste gebouw van het land, staat in het oosten van het district.
Het is de minst charmante en meest verklarende wijk van Seoul. Wie wil begrijpen waarom Koreaanse gezinnen een derde van hun inkomen aan onderwijs uitgeven, moet hier zijn en niet in de paleistuinen.
Hongdae
Ten noordwesten van de rivier ligt het tegenovergestelde. Hongdae is genoemd naar de Hongik-universiteit, van oudsher de belangrijkste kunstacademie van het land, en de wijk eromheen is sinds de jaren negentig het centrum van de Koreaanse indiescene.
De straten zijn smal, de panden laag, en het aanbod bestaat uit livecafés, oefenruimtes, tweedehandswinkels, tattooshops en honderden kleine eetgelegenheden. In het weekend staan er straatmuzikanten en dansgroepen op het pleintje bij de universiteit, met publiek eromheen dat filmt.
Hongdae is ook een schoolvoorbeeld van gentrificatie. De huren stegen mee met de populariteit, de kleine ateliers en oefenruimtes verdwenen naar aangrenzende wijken als Yeonnam-dong en verder naar het voormalige industriegebied Mullae, waar kunstenaars tussen de metaalwerkplaatsen zitten. Wie de scene zoekt die Hongdae beroemd maakte, moet inmiddels een paar metrohaltes verder.
De twee wijken liggen een half uur met de metro uit elkaar en vertegenwoordigen twee versies van hetzelfde land: de een gebouwd op planning en vastgoed, de ander op een kunstacademie en goedkope huur, en allebei inmiddels te duur voor wie er begon.
In Daechi-dong staan om tien uur ’s avonds tientallen auto’s dubbel geparkeerd voor de bijlesinstituten, met draaiende motor, wachtend op kinderen die dan pas naar huis gaan.
Plan je reis
- Overnachten in Seoul: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Seoul: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Verder in de reisgids Seoul
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.