Voor 25 ringgit (ca. €5,80) rijdt de bus ons naar Tanah Rata in de Cameron Highlands, langs Ipoh, het oude centrum van de tinmijnbouw, ooit “City of Millionaires” door de Chinezen die er fortuin maakten. Veel mijnen zijn dicht; nu wint men natuursteen, en het landschap is daarvoor opengebroken, hele bergen verdwijnen. Op weg omhoog over de nieuwe weg is een heel dal ontdaan van bomen, met betonnen wanden tegen de erosie. Het uitzicht is weids, maar zo mooi als het ooit was, is het niet meer.
Een heel dal is kaalgeslagen voor de nieuwe weg, met betonnen wanden tegen de erosie.
Een koel, nat hoogland
Boven merk je het hoogland meteen aan de temperatuur en het grondgebruik. Door het koele, natte klimaat doen kassen, aardbeien, rozen en sla het hier goed, voor ons Nederlanders weinig bijzonder, maar de uitgestrekte theeplantages wel: aangelegd door de Engelsen toen ze de zaadjes van de theestruik eindelijk aan de Chinezen hadden ontfutseld. In Tanah Rata krijgen we voor 25 ringgit een piepkleine kamer in een voormalige Engelse barak, gehoorig maar goedkoop, en we eten een vullende beef stew in het guesthouse.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 130. Over de veerboot naar Penang
- 131. De koloniale wortels van een multiculturele stad
- 132. Omhoog naar de theeplantages
- 133. Voor het eerst ziek, in de mist van de hooglanden
- 134. Naar Pulau Pangkor, herkansing aan zee
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.