De Jungle Railway naar Gua Musang

De trein die de Jungle Railway rijdt, is van het type gaar tot erg gaar: de ramen staan volledig open, alles trilt en rammelt en de wanden lijken los te zitten. Omdat er langs het spoor niet wordt gesnoeid, komt de jungle regelmatig de wagon binnen, wat uit het raam hangen tot een opwindende bezigheid maakt. We stoppen tientallen keren bij kleine kampungs die nog klassiek Maleis zijn, met houten huizen en stationnetjes in the middle of nowhere, en bij elke halte stappen mensen in kleurrijke sarongs en hoofddoeken in en uit. Het ontwikkelde Maleisië is hier ver weg.

Langs het spoor wordt niet gesnoeid, dus de jungle komt gewoon de wagon binnen.

Karst als in Yangshuo

Op de afdaling lijkt het alsof de trein geen remmen heeft, zo hard denderen we de bergen af terwijl alles uit elkaar lijkt te vallen, maar zolang de conducteur ontspannen blijft rondlopen, blijven wij dat ook. Dan verandert het landschap opeens: de gewone bergen maken plaats voor steile karstwanden, en we wanen ons weer in Yangshuo. Gua Musang ligt er middenin, een knullig maar leuk plaatsje waar vanaf het station een straat vol Chinese winkeltjes loopt, met daarachter de eetkraampjes. Met onze groep van vier blanken zijn we hier een bezienswaardigheid, want de mensen zijn niet aan westerlingen gewend, en dat we ons in het Maleis met eten en drinken redden, scheelt hun de schaamte over gebrekkig Engels.