We rijden in een uur door uitgestrekte rubberplantages naar de grens, die we makkelijk passeren: uitgestempeld uit Thailand, ingestempeld in Maleisië, met een gratis visum voor drie maanden. Maleisië is meteen anders: de vierbaans snelweg heeft Duitse kwaliteit, vangrails en goede borden, en er rijden gewone Japanse auto’s in plaats van de SUV’s van Thailand. In Butterworth zetten twee niveaus aan toegangswegen het verkeer op de dubbeldeks veerboten naar Penang, drie kilometer verderop.
De laatste vangrail van deze kwaliteit zagen we in Duitsland.
Een straat vol religies, en een schrijnend verhaal
We nemen voor 20 ringgit (ca. €4,60) een kamer aan Love Lane, dat ’s avonds de hoerenstraat van Georgetown blijkt. Georgetown is een koloniaal centrum met een Chinese en een Indiase wijk, en in één straat staan een kerk, een moskee, een boeddhistische en een hindoetempel. De Maleiers zijn de moslims; dit is het eerste islamitische land van de reis, en de hoofddoekjes zijn even wennen. We eten in een Indiaas restaurant waar alleen Nepalezen werken. Uit hun verhaal kunnen we niet anders dan opmaken dat ze slachtoffer zijn van mensenhandel: ze betaalden veel om hier te komen en lossen dat in een half jaar af door zeven dagen per week, veertien uur per dag te werken voor vrijwel geen loon. We vragen ons af waarom ze het ons vertellen, en wat we ermee kunnen.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 128. Dansen in de regen op de Dark Moon Party
- 129. Tien uur door het ondergelopen zuiden
- 130. Over de veerboot naar Penang
- 131. De koloniale wortels van een multiculturele stad
- 132. Omhoog naar de theeplantages
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.