Georgetown begint in 1786, als de Engelsen onder Francis Light er Fort Cornwallis bouwen. Zij vonden de Maleiers enkel geschikt voor het land en haalden Indiërs voor de publieke functies en Chinezen voor de fabrieken, plantages en mijnen. Dat verklaart de mix die de stad tot vandaag bepaalt. Op de stille christelijke begraafplaats liggen de pioniers, onder wie Light, en heel jonge soldaten van zestien tot vierentwintig, velen gestorven aan malaria: wie naar de oost ging, wist dat de kans bestond niet terug te keren.
Wie naar de oost vertrok, wist dat de kans groot was dat hij niet meer terug zou gaan.
Foodcourts en handelaren
Eten is hier spotgoedkoop en overal. Aan het waterfront, deels verpest door beton, staat een foodcourt in twee delen: een voor de moslims en Indiërs, een voor de Chinezen. Voor weinig geld eet je je rond aan visgerechten, nasi goreng en saté. In Little India eten we met de rechterhand voor twee euro, en de Indiërs, grotendeels uit de regio Madras, zijn hartelijk. Bier laat ik staan, want een klein blikje kost zeven ringgit; in plaats daarvan drinken we ice tea met condensed milk, een zoete dorstlesser voor minder dan een ringgit. De Chinese gemeenschap is groot, met oude huizen vol kleine vlindervormige ramen, en de winkels zijn in Chinese handen; de juweliers worden bewaakt door Sikhs met tulband en antiek ogende geweren.