Elke ochtend word ik om stipt zes uur gewekt door vogels. Duiven, kleurrijke zangvogels waarvan ik de namen niet ken; ik heb weinig verstand van vogels, maar er zijn slechtere manieren om wakker te worden. Ik open de tent en tuur over het brede water van de Chobe. Nijlpaarden? Olifanten? Niets. Dan maar koffie zetten. Maurits slaapt nog. Ik geniet van mijn moment: uitzicht, koffie, een vogelorkest uit de struiken. Aan de overkant ligt Namibië, achter ons Chobe National Park.
Chobe, en een plan voor de komende dagen
Chobe is het oudste nationale park van Botswana, in 1968 uitgeroepen na discussies die al in 1931 begonnen. Het beslaat bijna 11.700 km² en grenst aan Zimbabwe, Zambia en Namibië. Botswana heeft de grootste olifantenpopulatie van Afrika en het noorden rond Chobe is hun kerngebied; in de droge tijd trekken ze in enorme kuddes naar de rivier. Nu, midden in het regenseizoen, zijn ze verspreid over een veel groter gebied. Binnen de parkgrenzen mag niet worden gefietst. Te gevaarlijk, zegt iedereen hier, dus hebben we voor vanmiddag twee uur een safaririt geregeld.
Terwijl we wachten bespreken we de komende dagen. Naar Kasane kunnen we niet fietsen; de weg loopt door het park. Dat betekent morgen een lift regelen. Vanaf Kasane zijn er twee routes naar de Victoria Falls: via Zambia over de noordoever van de Zambezi, of via Zimbabwe. De Zambia-route valt af vanwege slechte wegen en zwaar vrachtverkeer, en Zimbabwe voegt een land toe aan het avontuur.
We overwegen ook om vanuit Kasane met een 4WD het park verder te verkennen, maar het exceptionele regenseizoen heeft veel paden onbegaanbaar gemaakt. Dagen vastzitten in modder en klei is een reëel risico. Of we die auto huren laten we afhangen van wat vandaag oplevert.
De safari
Om kwart voor drie worden we opgehaald. Het blijft Afrika; tijd is hier meer een richtlijn. Bij de Ngoma Gate kopen we een permit voor 270 pula per persoon, ongeveer 23 euro.
We rijden het plateau op langs de brede rivier. Het landschap verschilt volledig van de vlakte aan de Namibische overkant: hier is het heuvelachtig en dicht bebost. Reusachtige baobabs staan verspreid in het land, met tonvormige stammen en kale takken die omhoog steken als wortels, alsof de boom ondersteboven in de grond is gezet. In het water nijlpaarden en krokodillen, langs de oever reigers, visarenden en ijsvogels.
Impala’s zijn er overal, net als koedoes. Eén sable-antilope, zeldzamer, met lange gebogen hoorns en zwarte flanken. Het feest zijn de giraffen: er blijven er maar komen en dat beeld wordt niet snel saai. Chobe is dicht bebost en dat maakt het zoeken. We rijden lang door het bos en zien weinig. Dan opent het landschap zich naar licht golvend, open terrein.
Twee troepen bavianen zijn in conflict, maar verder dan veel kabaal komt het niet. Daartussen de impala’s in de bronsttijd: mannetjes die schreeuwen, hun harem bij elkaar proberen te houden en tegelijk concurrenten verjagen. Erg vermoeiend. Dat lijken de vrouwtjes ook te vinden, want die blijven maar rennen en springen.
Een grote familie olifanten eet rustig in de avondzon. Twee jonge mannetjes duwen en oefenen schijngevechten. We horen ze eten, grommen en snuiven, en de slagtanden van de twee mannetjes raken elkaar met een droge knal.
Het luipaard
Wat nog ontbreekt zijn leeuwen en een luipaard. Dan, als we al bijna terug zijn bij de uitgang, ligt er zomaar een luipaard op het pad. Het drinkt uit een modderpoel, neemt de tijd en interesseert zich totaal niet voor ons. Daarna sjokt het naar het bos en verdwijnt.
Wat voor mens ben je als je op zo’n moment niets liever wilt dan zo’n dier een kogel door zijn kop schieten, omdat je het mooier vindt als vloerkleed?
Wij schieten ook, maar met de camera.
De Big Five is compleet, alleen de buffel nog niet op de foto. We vragen onze chauffeur of hij morgen ook kan. Dat kan hij. Hij ziet meer dan wij. De auto huren we niet.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Botswana ›Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Botswana. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering47. Kenteken onbekend: Botswana op de fiets
Volgende aflevering ›49. In het hol van de leeuwSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen
2 comments
Fantastisch!!
Ik sluit me volledig bij Mette aan. En de springbokken heb je schitterend op beeld gezet!