De boot is vol, dus we zitten op het dak, tussen de bagage, manden met levende kippen, stapels durian en een handvol andere reizigers. Onbeschut, maar met goed zicht. Ik zit naast een oude Iban-man met een tatoeage in zijn hals en grote gaten in zijn oren; we spreken elkaars taal niet en roken samen een sigaret. Het eerste stuk is schokkend: enorme oppervlakten zijn kaalgekapt, overal ligt hout te wachten op afvoer. De oude man schudt zijn hoofd en heeft een duidelijke mening over elk longhouse dat we passeren, duim omhoog of omlaag. Bij de kleine dorpen wordt de boot tegen de modderige oever gevaren en loopt het halve dorp uit, want wie thuiskomt heeft aan de bagage te zien voor de hele gemeenschap ingekocht.
De stroomversnellingen zijn de grens van de houtkap: erboven is de jungle plotseling weer dicht en groen.
Boven de stroomversnellingen
Bij de stroomversnellingen kachelt de boot gevaarlijk van links naar rechts, ontwijkt boomstammen en draaikolken, en komt er dan net doorheen waar de kleine longboats moeten omkeren. Boven de versnellingen houdt de kaalkap op, alsof het wilde water de houtkap tegenhoudt: de jungle is hier dicht en groen in alle tinten, alleen onderbroken door de rijstveldjes van de bewoners, met hier en daar een boom vol rode bloemen die half over het water hangt. De rivier slingert door bergachtig land, en langs de oever staan longhouses van soms vijfhonderd meter, altijd van hout, altijd op palen. Bij elk gehucht worden meer durians aan boord gehesen en afgerekend, en midden op de rivier ligt soms een longboat te wachten om nog een passagier over te dragen; als er een speedboot langsscheert en tussen de boten een envelopje wordt aangereikt dat we niet kunnen thuisbrengen, kijken we maar een andere kant op. Blanken worden hier weinig gezien, er wordt naar ons gezwaaid, en de oude Iban-man stapt met zijn kippen uit bij een longhouse dat helemaal alleen aan de rivier ligt. Als de zon doorbreekt is het op het dak niet meer te harden en verbranden we langzaam; Floor schuift verstandig naar binnen, ik blijf zitten. Na acht uur kom ik oververhit en met een vochttekort in Belaga aan, zo vaag als een tientje, en pas na anderhalve liter water ben ik weer redelijk bij.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Terug door Zuidoost-Azië, nu in Maleisië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen