Home AziëMaleisiëVoor de Europeanen: het sultanaat van Melaka en het rijk van Brunei

Voor de Europeanen: het sultanaat van Melaka en het rijk van Brunei

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Historische waterkant van Melaka met oude koopmanshuizen en een houten sultanaatspaleis in namiddaglicht
Historische waterkant van Melaka met oude koopmanshuizen en een houten sultanaatspaleis in namiddaglichtAlle foto’s uit Maleisië ›

Lang voordat de Portugezen, Nederlanders en Britten de regio binnenkwamen, was het gebied dat nu Maleisië heet al onderdeel van de handel tussen India en China. De geschiedenis van het schiereiland en die van Borneo liepen daarbij langs verschillende lijnen, en dat verschil verklaart veel van wat de twee landsdelen vandaag onderscheidt.

Het schiereiland: de opkomst van Melaka

Op het schiereiland lag de macht bij handelssteden aan de kust. In de vroege eeuwen viel de regio onder de invloed van het Sumatraanse rijk Srivijaya, dat de zeestraten beheerste. Rond 1400 stichtte een gevluchte vorst, Parameswara, de stad Melaka aan de gelijknamige zeestraat, op een gunstige plek tussen de moessonwinden en tussen India en China.

Melaka groeide in korte tijd uit tot het belangrijkste handelscentrum van de regio. Schepen uit Gujarat, China en Arabië deden er de haven aan, en met de handelaren kwam de islam, die zich vanuit Melaka over het schiereiland en de eilanden verspreidde. De sultan van Melaka werd de spil van een netwerk van kleinere vorstendommen, en de stad beleefde een bloei die pas eindigde toen de Portugezen haar in 1511 innamen. De sultanaten die op het schiereiland ontstonden, gaan grotendeels op deze periode terug.

Riviermonding op Borneo met houten paalwoningen boven het water en dicht regenwoud

Borneo: de kust van Brunei en het binnenland van de Dayak

De geschiedenis van wat nu Sarawak is, verliep heel anders. De noordkust van Borneo viel onder het sultanaat van Brunei, dat op zijn hoogtepunt een groot deel van het eiland en delen van de Filipijnen beheerste. Maar het gezag van Brunei reikte vooral langs de kust en de riviermondingen; het uitgestrekte binnenland bleef in handen van de Dayak-volken, die er in langhuizen langs de rivieren leefden.

Die samenleving was georganiseerd rond het riviersysteem en de langhuisgemeenschap, met een eigen krijgscultuur waarin het snellen van hoofden een rituele betekenis had. Handel was er wel: uit het binnenland kwamen gewilde bosproducten als eetbare vogelnesten, kamfer en peper, die via de kust hun weg naar China vonden. Waar het schiereiland dus een gecentraliseerd handelssultanaat kende, bestond Borneo uit een losse kustmacht boven een wereld van rivieren en stammen. Dat onderscheid tussen kust en binnenland zou ook onder de latere koloniale heersers blijven bestaan.

De peper die vandaag als het handelsmerk van Sarawak geldt, volgde eeuwen geleden dezelfde rivieren naar zee als de reiziger nu stroomopwaarts vaart.

Heeft deze gids je geholpen? Een kleine bijdrage houdt hem actueel.





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie