De hete, benauwde dag van gisteren eindigt zoals zulke dagen vaak eindigen: vanaf een uur of zes regent het onafgebroken hard, gevolgd door een nacht met windvlagen die je van ver hoort aankomen. Mede daardoor breken we vanochtend pas om kwart over tien op, later dan anders. Ontbijt met gebakken eieren zoals gewoonlijk, de tent inpakken in de regen.
We fietsen in lichte regen naar het westen, tot de rustige weg uitkomt op de drukke route tussen Queenstown, Te Anau en Milford Sound, vol toerbussen. Precies de reden waarom we niet naar Milford Sound zijn gefietst. Als de regen aanzwelt tot een fikse bui, vinden we schuilplek achter een schoolgebouw in het gehucht The Key, het enige gebouw ter plekke. Droge kleren aan, koffie, thee en pindakaasboterhammen, water uit de kraan aan de muur. Als het wachten te lang duurt, koken we er zelfs nog een noodpasta met knoflook en pepertjes bij.
Grind als kauwgom
Zodra de regen wat mindert, breken we het geïmproviseerde kamp weer op. Na tien kilometer bereiken we de grindweg die ons veertig kilometer verder naar de Mavora Lakes moet brengen. De weg is net vernieuwd en door de regen heeft het grind de consistentie van kauwgom, met wasbordvlakken die het fietsen zwaar maken. Wel geleidelijk klimmend, en zonder veel auto’s. Het landschap is nog altijd agrarisch, met schapen en koeien overal, maar wordt mooier naarmate de vallei zich versmalt tussen de bergen. Er worden hier ook herten gehouden. Duikt er een wild, ongemerkt exemplaar op, dan wordt het zonder pardon afgeschoten als pest: het zou hier niet thuishoren en het land kaalvreten. Dat de miljoenen schapen en koeien precies hetzelfde doen, ontgaat iedereen.
Een wild hert dat zich laat zien wordt afgeschoten als pest, terwijl de miljoenen schapen en koeien om hem heen hetzelfde land kaalvreten.
Bij de DOC-camping aan de Mavora Lakes vinden we voor $ 12,- (ca. €7) een plek in een omgeving die doet denken aan Jiuzhaigou in China: kraakhelder blauw water tussen groene bergwanden. De keerzijde van al dat water en groen meldt zich met honderden tegelijk: zandvliegen. Het actieplan is simpel: plek zoeken, deet spuiten, tent op, vuur maken, koken. Het hout is te vochtig voor meer dan een rokerig vuurtje, en water moet een paar kilometer verderop worden gehaald. Aan de oever eten we een pan vol pasta, terwijl de zonsondergang boven het meer bijna onwerkelijk mooi is.
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Waar deze dag ligt
Nieuw-Zeeland, nu in Nieuw-Zeeland. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 37. Een knipbeurt, een hertenfarm en een warm onthaal bij Monkey Island
- 38. Wol op de weg naar Manapouri
- 39. Doubtful Sound: minder mensen, meer stilte dan Milford
- 40. Kauwgomgrind en zandvliegen naar Mavora Lakes
- 41. Van de Mavora Lakes naar de drukte van Queenstown
- 42. De Crown Range Pass, de hoogste weg van het Zuidereiland
- 43. Een regendag naar Wanaka, een camping bij Lake Hawea
- Alle 59 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.