van de mavora lakes naar de drukte van queenstown

We zetten de wekker op 5.30 uur, in de hoop dat de ochtend hier net zo mooi is als de zonsondergang van gisteravond: een lucht die van rood naar oranje naar roze kleurde boven een volmaakt stille vallei. Het pakt anders uit. Mist en lage bewolking hangen over het meer en pas om 7.15 uur staan we alsnog op. We fietsen naar North Mavora Lake om daar te ontbijten, tussen de kiwi’s die met hun campers en al hun spullen op de oever staan. Spiegelend blauwgroen water tussen dichtbegroeide hellingen: precies de plek voor havermout en koffie.

Vanaf de Mavora Lakes volgen we een schitterende gravelweg, de Around the Mountains Trail, die hier nog niet is aangesloten op de rest van het netwerk. Over de Mavora Road, ontoegankelijk voor gewone auto’s, komen we veertig kilometer lang niemand tegen behalve loslopende koeien en schapen. Het dal wordt smaller, de bergen hoger, en het doet ons denken aan de Rainbow Track, alleen dan met goed weer. De trail had beter Through the Mountains kunnen heten. Koeien en schapen zijn het enige wat we tegenkomen; waar blijven alle fietsers?

De pont naar de massa

Bij Walter Peak Country Farm eindigt de rust. Hier vertrekt de pont naar Queenstown, en na twee dagen bijna niemand tegenkomen is de mensenmassa een schok. Meer dan honderd toeristen zitten op een tribune naar schapenscheren te kijken, de souvenirwinkel draait op volle toeren, vooral op de vele Aziatische bezoekers die er een heel ander soort vakantie op nahouden dan wij. Voor de overtocht betalen we $40 (ca. €24), zonder dat ooit iemand naar een kaartje vraagt: we zijn de enigen die met een los ticket en zonder groep aan boord gaan. De rest van de opvarenden hoort bij een touroperator en heeft geen moeite met tien dollar voor een klein glas bier.

Wat de stoomboot niet verdient, verdient het uitzicht wel. In drie kwartier varen we over Lake Wakatipu naar Queenstown, met besneeuwde toppen rondom die het geld bijna waard maken. Queenstown zelf is een en al drukte, het soort plek waar je zo snel mogelijk weer weg wilt: het Benidorm van Nieuw-Zeeland, bedenken we wat cru. Over een fietspad ontsnappen we naar Frankton, waar we voor $42 een camping vinden met uitzicht over de Frankton Arm. We praten met de kiwi’s om ons heen en eten burrito’s met bonen en gehakt. Het leven van een fietser is zo slecht nog niet.

Na twee dagen bijna niemand tegenkomen is de mensenmassa bij de pont een schok.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig