nieuwjaarsdag tussen wallaby's bij lake aviemore

Door de feestelijkheden van gisteravond, hoe bescheiden ook, worden we pas om acht uur wakker. Te laat voor een ontbijt met uitzicht: de zon staat al hoog en schijnt zo fel dat het op onze schaduwloze plek al snel te heet wordt. We pakken in en zoeken verderop een schaduwplek voor koffie en brood met kaas. Een goed begin van het jaar: gekampeerd in de wildernis, wakker geworden zonder andere mensen, een stralend blauwe hemel erbij. Het is een lange afdaling over een mooie grindweg naar Omarama. Onderweg spreken we een paar mountainbikende kiwi’s, die onder de indruk zijn van onze volgeladen fietsen, vooral als we vertellen dat we volledig zelfvoorzienend zijn, inclusief een pak wijn van drie liter.

In Omarama doen we boodschappen bij de 4-Square, de duurste supermarkt hier: chips, brood, yoghurt, custard, en een Stanley-mes met blikopener. Bij het openbare toilet vullen we de waterflessen.

Van fietspad naar tegenwind

Langs weg 83 ligt voor het grootste deel een vrijliggend fietspad, kronkelend langs Lake Benmore. Via de hoofdweg gaat het over een pas, waarna een krachtige tegenwind ons opwacht, die nog aanwakkert bij de afdaling naar Lake Aviemore. Dit blijkt het drukste meer tot nu toe. Het is inmiddels weer flink opgewarmd en we lunchen in de schaduw van een paar bomen aan het water. De yoghurt en custard smaken goed, al is de prijs stevig: $4,50 (ongeveer €2,70) voor een halve liter, waarschijnlijk realistischer dan wat we er in Nederland voor betalen.

Lake Aviemore is een groot recreatiemeer, bijna helemaal omringd door informele campings van de gemeente: geen holiday parks, maar tijdelijke kampeerterreinen voor de kiwi-zomervakantie. Iedereen die we de afgelopen dagen met boten en jetski’s hebben zien langskomen, is hier. Voor we ook hier gaan kamperen, klimmen we eerst de steile Benmore-dam op, met een weids uitzicht en een brullende tegenwind. Aan de andere kant van de dam draait de wind volledig om, iets wat eigenlijk niet zou moeten kunnen.

Wallaby’s langs de weg

Op de weg passeren we een groep “kangoeroes” die bij nader inzien wallaby’s blijken: een soort die ooit vanuit Australië is ingevoerd en hier inmiddels verwilderd in groeiende aantallen rondhupt. Leuk, tot we er een zien liggen die niet helemaal meer springt. Een land met weinig andere dieren zou er wat vrolijker uitzien met meer van dit soort diertjes in leven.

Het meer lijkt wel een oceaan, met dikke witte golven en een luidruchtige branding.

De laatste tien kilometer, langs een steile klifkust, zijn een beproeving in de tegenwind. Vlak voordat het nog zwaarder zou worden, stoppen we voor vandaag. Op een camping vol kiwi’s vinden we een plek uit de wind, wassen ons in het meer en koken kip teriyaki zonder kip, met champignons en risottorijst. De kiwi kampeert graag met familie en vrienden, heeft een grote auto en een boot, praat makkelijk en is oprecht geïnteresseerd in reizigers als wij. Dat maakt het aangenamer fietsen hier dan tussen de minder spraakzame buitenlandse toeristen die we verder tegenkomen, al zijn de andere fietsers die we ontmoeten bijna zonder uitzondering leuke mensen.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.

Naam*

E-mailadres*

Bedrag () *

iDEAL iDEAL | Wero
Creditcard Card
Bankoverschrijving Overboeking
PayPal PayPal