Gorkhi-Terelj Nationaal Park ligt 60 kilometer ten noordoosten van Ulaanbaatar. Voor reizigers die na een lange rondreis een paar dagen rust zoeken, of die geen week door de steppe willen maar toch iets van het land willen zien, is dit het meest toegankelijke alternatief.
Het landschap is anders dan de centrale steppe: een riviervallei tussen beboste heuvels, met bijzondere rotsformaties die boven de boomgrens uitsteken. De meest bekende is de Schildpadrot — een rotsblok in de exacte vorm van een schildpad. Je ziet het meteen als je het park inrijdt.
Hoe je er komt
Vanuit Ulaanbaatar vertrekt er een dagelijkse bus naar het dorpje Terelj. De bus kost 1.600 togrog per persoon — een paar eurocent. Vertrek is om 16.00 uur. Als je eerder wilt, kun je een minibus charteren. Wij betalen 25.000 togrog (17 euro) voor vier personen, inclusief rechtstreekse rit. Goedkoper is de bus, maar die vraagt geduld en het vinden van de juiste halte in de stad is niet vanzelfsprekend. Stadsbus naar de rand van de stad, overstappen op minibusje, uitstappen bij het politiebureau (niet het goede station), en dan nog eens overstappen. Omliggende passagiers helpen actief mee.
Voor de terugrit is de bus de betere keuze: 1.600 togrog, vertrekt ’s ochtends vroeg vanuit het dorp.
Kamperen langs de rivier
Het UBZ hotel in het park is bedoeld voor toeristen met een budget en een voorkeur voor muren. De rivier is bedoeld voor iedereen.
Trek door het water — slippers aan, rugtassen omhoog — en zoek een plek langs de oever. De stroming is krachtig maar doorwaadbaar. Aan de overzijde zijn Mongoolse families aan het kamperen, picknicken en paarden wassen. Er zijn nauwelijks andere toeristen.
De rivier is koud genoeg om als koelkast te dienen. Bier of water in de stroming neerzetten werkt beter dan verwacht.
De kleuren blauw en groen overheersen. Vlak voor de tent wordt de rivier gebruikt als doorwaadplaats voor paarden en koeien.
Iets hoger gelegen tentplekken zijn beter — de oever kan ’s nachts vochtig worden. Overdag lopen er kuddes paarden en koeien door het water. Ze zijn niet geïnteresseerd in tenten.
Randpunt: dronken ruiters
We moeten dit vermelden omdat het echt is.
Op de eerste avond horen we schreeuwen aan de overkant van de rivier. Twee Amerikanen worden lastiggevallen door Mongolen op paarden — te veel gedronken, te veel zelfvertrouwen met een mes. We rennen door het water en dat lost de situatie gedeeltelijk op. Daarna richt de agressie zich voor een moment op ons. Lange stokken, maar stenen worden teruggegooid. Uiteindelijk vertrekt de groep als voldoende anderen te hulp komen.
Dit is geen typisch Terelj. De meeste avonden zijn rustig. Maar alcohol en paarden in combinatie zijn hier een bekende variabele, en ook in het park is het verstandig geen waardevolle spullen zichtbaar te dragen na donker.
De avond eindigde met een groep van tien kampeerders — Denen, Walen, Fransen, Amerikanen, Argentijnen — die rond een vuur zaten en bij elkaar bleven. Dat was precies de goede reactie.
Wandelen in het park
Vanuit de kampeerplaats langs de rivier is het dorp Terelj twee tot drie uur lopen. Volg de rivier stroomopwaarts. Het pad is niet gemarkeerd maar de richting is helder — de vallei loopt in één richting.
Een kleine steile top beklimmen voor uitzicht is de moeite waard, maar kijk of iedereen in de groep het aankan. Het uitzicht toont hoe het water het landschap heeft gevormd: erosiegeulen, meanders, een plateau erachter.
In het dorp zijn winkels en een restaurant. Eten is goedkoop en overvloedig: grote maaltijden voor weinig geld.
Gerkampen
Er zijn officiële gerkampen in het park voor wie niet wil kamperen. Prijs verschilt sterk per camp. Controleer vooraf of het kamp bewaking heeft — niet alle kamps zijn even veilig bij feestdagen of in het weekend.
We hebben een slechte ervaring met een gerkamp op de laatste nacht: iemand sloot een tent af die niet van hem was. Dat had ook met pech te maken. De naastgelegen familie reageerde meteen en repareerde de tent met een naaimachine, ter plaatse, binnen tien minuten. De tent was weer waterdicht. Het Mongoolse gevoel voor verantwoordelijkheid voor de omgeving van de eigen ger blijkt soms groter dan het problemen veroorzaken.
Praktische informatie
Afstand UB: 60 kilometer, ruim een uur per bus of minibus.
Vervoer: Bus 1.600 togrog, vertrekt 16.00 uur. Minibus mogelijk, maar vraag de prijs vooraf.
Kamperen: Vrij kamperen langs de rivier is normaal en gebruikelijk. Neem je eigen tent, slaapzak en eten mee voor minimaal twee dagen. Water uit de rivier filteren of koken.
Veiligheid: Blijf ’s avonds in een groep. Draag geen waardevolle spullen zichtbaar. Dronkenschap is vooral een nacht- en weekendprobleem.
Duur: Twee à vier dagen is genoeg voor een goed beeld van het park. Langer verblijf loont als je wandeltochten wil doen of een meerdaagse paardrijtocht wil organiseren vanuit het park.
Let op: alle prijzen zijn van 2005 en sterk veranderd. Gorkhi-Terelj is inmiddels populairder geworden bij zowel toeristen als stedelingen uit Ulaanbaatar.
Op de terugweg staan de kinderen mee op de bus. Ze worden op schoot gezet bij vreemden, inclusief bij mij. Zo gaat dat hier.