Het toeristenuniversum brokkelt langzaam af. Lang geleden lieten we het blanke Afrika achter ons, maar reden we daarna toch nog door een parallelle wereld van lodges en safaribedrijven. In Zambia verdwijnt dat. Minder comfort, maar meer werkelijk leven.
De kamer in de lodge in Chitonga heeft een douche, een bad en een wasbak, maar alleen uit de douchekop in de badkuip komt water. De airco doet het, maar de afvoer lekt. ’s Ochtends is de kamer een waterplas en zijn al mijn kleren nat. Kleinigheid. We fietsen verder.
Via Kabulamwanda naar Namwala
Het landschap is licht glooiend en uitbundig groen. Het andere verkeer bestaat uit een incidentele auto of kleine vrachtwagen, altijd afgeladen met mensen. Veel fietsers en rond de dorpen ossenkarren. De hele dag door zwaaien, “good morning”, “hello”, “how are you”. Vanuit de dichte vegetatie, verscholen uit het zicht, klinkt gefluit als we passeren. Op de een of andere onverklaarbare wijze toch gespot. Kinderen roepen “mukua” vanuit ronde hutten in het groen. In de Tonga-taal, die in dit deel van Zambia wordt gesproken, betekent het “blanke”.
De mensen lijken het oprecht leuk te vinden dat we door hun leven fietsen. Dat vinden wij toevallig ook.
Elk dorp wordt aangekondigd door een reeks drempels, om de vijftig meter zolang het dorp lang is. Goed voor het autoverkeer, ronduit irritant voor fietsers met zware bagage. Langs deze weg is er elektriciteit, wat betekent dat er koelkasten zijn en gekoelde drankjes. Alles met ananas is populair. Vinden wij ook erg lekker.
De indruk die we opdoen van dit deel van Zambia: ontspannen, vriendelijk, goedlachs. De mensen lijken het oprecht leuk te vinden dat we door hun leven fietsen. Dat vinden wij toevallig ook.
Namwala en de bruiloft
In Namwala bereiken we de Kafue-rivier. De Kafue is de langste rivier die volledig binnen Zambia stroomt: 1.576 kilometer, ontspringend op het plateau nabij de Congolese grens en uitkomend in de Zambezi. Meer dan de helft van de Zambiaanse bevolking woont in het stroomgebied. De rivier loopt ook dwars door Kafue National Park, het grootste nationale park van Zambia, dat we morgen naderen. Hier in Namwala is de rivier breed en traag, de oevers begroeid en stil. Nijlpaarden en krokodillen horen erbij, maar die laten zich nu niet zien.
Bij het eerste hotel zijn de voorbereidingen voor een bruiloft in volle gang. Dat wordt een drukke nacht. We gaan voor optie twee. De kamers zijn warm en er is geen druk op de leidingen. De enige manier om te douchen is door een pan met water te vullen. Maar het is stil, dachten we. ’s Avonds neemt de drukte toe. De bar is de afterparty van de bruiloft uit het eerste hotel en de muziek gaat steeds harder. Afrikaanse muziek gelukkig, dus het klinkt helemaal niet slecht. Of we een rustige nacht gaan beleven is een andere vraag.