Het toeristenuniversum brokkelt langzaam af. Lang geleden lieten we het witte Afrika achter ons, maar reden we daarna toch nog door een parallelle wereld van lodges en safaribedrijven. In Zambia verdwijnt die. De luxe en het comfort brokkelen af, de gezelligheid neemt toe.
De kamer in de lodge in Chitonga heeft een douche, een bad en een wasbak, maar alleen uit de douchekop in de badkuip komt water. De airco doet het, maar de afvoer lekt. ’s Ochtends is de kamer een waterplas en zijn al mijn kleren nat. Kleinigheid. We fietsen verder.
Via Kabulamwanda naar Namwala
Het landschap is licht glooiend en uitbundig groen. Het andere verkeer bestaat uit een incidentele auto of kleine vrachtwagen, altijd afgeladen met mensen. Veel fietsers en rond de dorpen ossenkarren. De hele dag door zwaaien, “good morning”, “hello”, “how are you”. Vanuit de dichte vegetatie, verscholen uit het zicht, klinkt gefluit als we passeren. Op de een of andere onverklaarbare wijze toch gespot. Vanuit ronde hutten in het groen roepen kinderen ons iets na dat klinkt als opoewoe. Wat het precies is weet ik niet, maar het betekent hier zoiets als witte.
De mensen lijken het oprecht leuk te vinden dat we door hun leven fietsen. Dat vinden wij toevallig ook.
Elk dorp wordt aangekondigd door een reeks drempels, om de vijftig meter zolang het dorp lang is. Goed voor het autoverkeer, ronduit irritant voor fietsers met zware bagage. Langs deze weg is er elektriciteit, wat betekent dat er koelkasten zijn en gekoelde drankjes. Alles met ananas is populair. Vinden wij ook erg lekker.
De indruk die we opdoen van dit deel van Zambia: ontspannen, vriendelijk, goedlachs.
Namwala en de bruiloft
In Namwala bereiken we de Kafue-rivier, de langste die helemaal binnen Zambia stroomt en die dwars door het gelijknamige nationale park loopt, waar we morgen naartoe gaan. Hier is de rivier breed en traag, de oevers begroeid en stil. Nijlpaarden en krokodillen horen erbij, maar die laten zich nu niet zien.
Bij het eerste hotel zijn de voorbereidingen voor een bruiloft in volle gang. Dat wordt een drukke nacht. We gaan voor optie twee. De kamers zijn warm en er is geen druk op de leidingen. De enige manier om te douchen is door een pan met water te vullen. Maar het is stil, dachten we. ’s Avonds neemt de drukte toe. De bar is de afterparty van de bruiloft uit het eerste hotel en de muziek gaat steeds harder. Afrikaanse muziek gelukkig, dus het klinkt helemaal niet slecht. Of we een rustige nacht gaan beleven is een andere vraag.
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Zambia ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Zambia. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering57. Van vrachtwagenterreur naar fietsgeluk
Volgende aflevering ›59. Namwala naar Itezhi-Tezhi: de pont over de KafueSpring naar een andere aflevering
- 55. Tegenwind, vrachtwagens en lekke banden
- 56. Het afzien gaat door tot Choma
- 57. Van vrachtwagenterreur naar fietsgeluk
- 58. Ontspannen fietsen langs de Kafue
- 59. Namwala naar Itezhi-Tezhi: de pont over de Kafue
- 60. Safari in Kafue
- 61. Kafue: dorpen, tseetseevliegen en zwarte kleimodder
- Alle 68 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.