Home AziëMongoliëGrondeekhoorns en gedoofde vulkanen bij Terkhiin Tsagaan Nuur

Grondeekhoorns en gedoofde vulkanen bij Terkhiin Tsagaan Nuur

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Mongools verkeersbord in Cyrillisch schrift met Шинэ-Идэр 80 bij de provinciegrens van Zavkhan, met blauwe lucht en steppe op de achtergrond
Mongolië – We passeren de provinciegrens: welkom in Zavkhan

Het is ruim driehonderd kilometer over zandwegen naar het zuidelijker gelegen Terkhiin Tsagaan Nuur, het grote witte meer. We steken beboste bergen over en komen weer uit op de lege steppe. Boven op een pas, met uitzicht op een weids panorama, stoppen we voor de lunch; de soep opwarmen duurt door de ijle lucht een eeuwigheid, wat het uitzicht alleen maar verlengt. Aan de ene kant van de pas staan de witte gers en grazen de kuddes, aan de andere kant is het land door gebrek aan water volkomen leeg.

Paniek op de steppe

De oncomfortabele rit wordt opgevrolijkt door de grondeekhoorns, die bij het horen van de auto over de weg snellen, omrollen en kopje-onder hun hol in duiken.

Drukt Aamaa op de claxon, dan buitelen ze over elkaar en duiken er twee tegelijk een hol in dat er maar één toelaat.

Ondertussen roken we sigaretten van het lokale merk Altai, waarvan we niet meer hoesten, dankzij de stoflongen van deze wegen. Aamaa heeft maar één cassettebandje dat nog meer voortbrengt dan geruis; hij zingt mee, ook met de keel, zuiver en goed. De liedjes van Hishigbayar en Delgerma gaan over liefde en lange-afstandsrelaties, waarmee we hem en zijn vele schatjes goed kunnen pesten. We laten hem de opblaasbare wereldbol zien; hij hoort graag over andere landen, maar wil zelf nergens anders zijn dan in Mongolië.

Het witte meer

Terkhiin Tsagaan Nuur ligt in een vulkanisch gebied, omringd door de kraters van gedoofde vulkanen, het diepblauwe water midden in alle tinten groen. Aan de oever staan twee witte stippen: ons kamp. Ontspannen is het er niet, want we worden frontaal aangevallen door miljoenen kleine vliegen, een doordringend gezoem dat overal is. Omdat je hier prachtig kunt wandelen, besluiten we met de tent de vulkanische bergen in te trekken, op zoek naar meer rust.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 21 van 152 · Over land naar Singapore14% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Zonder advertenties

Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie