Het lijkt er even op dat we het eiland niet af komen: de weg is op meerdere plekken geblokkeerd door omgevallen bomen, die de elektriciteitskabels hebben meegesleurd, zodat het hele eiland zonder stroom zit. Na elven is er een weg vrij, en met de TransNational-bus rijden we in drieënhalf uur naar Kuala Lumpur, door eindeloze palmolieplantages waar de drainage tekortschiet. De stad verrast: ze is groen, met kunstig snoeiwerk en strakke perken, en dan doemen de Petronas Towers op.
Twee verlichte aluminium kaarsen prikken vierhonderdtweeënvijftig meter de donkere hemel in.
Een moderne stad
We vinden via een Chinese tip een schone kamer voor 40 ringgit in een doodlopende straat, in het Bintang Hotel, waar we de enige buitenlanders zijn, met de monorail op vijf minuten en de shoppingmalls om de hoek. ’s Avonds gaan we met de ultramoderne, goedkope monorail (1,2 ringgit) naar de Petronas Towers: twee verlichte aluminium kaarsen van 452 meter, in 1998 voltooid, met een brug op 146 meter hoogte. In de grote boekwinkel eronder kopen we de reisgids van Australië; dat boeken hier overal en in het Engels te krijgen zijn, en dat veel mensen lezen, zegt iets over het ontwikkelingsniveau van het land.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 135. Een verwoest strand en een exclusief buureiland
- 136. Met de mountainbike langs een VOC-fort
- 137. Aankomst onder de Petronas Towers
- 138. Tussen de torens door op de skybridge
- 139. Putrajaya: een stad met grote ambities
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.