Home AziëMaleisiëDe keuken: hawker centres, Nyonya en Sarawak-laksa

De keuken: hawker centres, Nyonya en Sarawak-laksa

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Druk overdekt hawker centre in de avond met tientallen kraampjes, opstijgende stoom en volle tafels
Druk overdekt hawker centre in de avond met tientallen kraampjes, opstijgende stoom en volle tafelsAlle foto’s uit Maleisië ›

Eten is in Maleisië nooit ver weg en zelden duur. De keuken is een direct gevolg van de bevolkingsmix: Maleise, Chinese en Indiase tradities die elkaar eeuwenlang beïnvloedden, aangevuld met streekgerechten die de reiziger nergens anders tegenkomt. Ook op tafel verschilt het schiereiland van Sarawak.

Het schiereiland: de hawker als instituut

Het hart van de eetcultuur op het schiereiland is de hawker centre, een overdekte markhtal waar tientallen kraampjes elk één gerecht goed doen. Uit de Maleise keuken komen nasi lemak, rijst met kokosmelk en bijgerechten, en saté; uit de Chinese char kway teow, gebakken platte noedels, en bak kut teh, een kruidige varkensribsoep; uit de Indiase de roti canai, een plaatbrood met curry, vaak geserveerd in een mamak, een Indiaas-islamitisch eethuis dat dag en nacht open is.

Een keuken op zichzelf is de Nyonya– of Peranakan-keuken, ontstaan uit de vermenging van Chinese en Maleise tradities, met gerechten als de romige laksa. Penang geldt als de eetstad van het land, en de rivaliteit tussen Penang en Melaka over wie de beste versie van welk gerecht maakt, is een serieuze zaak. Overal drinkt men teh tarik, thee die tussen twee kannen heen en weer wordt gegoten tot ze schuimt.

Kom Sarawak-laksa met garnalen, ei en koriander in een oude koffieshop in Kuching

Sarawak: eigen gerechten uit rivier en jungle

Sarawak heeft een eigen repertoire dat op het schiereiland grotendeels onbekend is. De Sarawak-laksa is een geheel ander gerecht dan de laksa van Penang, met een kruidige, iets zurige bouillon en gebaseerd op een eigen kruidenpasta. De kolo mee, droog geserveerde noedels, is het ontbijt van Kuching. Van de kust komt umai, een rauwe visschotel van de Melanau, en uit het binnenland manok pansoh, kip gegaard in een bamboekoker boven het vuur, een gerecht van de Dayak. Groente komt hier vaak van de midin, een jonge junglevaren die knapperig wordt gebakken.

Het grootste verschil zit in wat vrij op tafel mag. Waar het islamitische schiereiland een scherpe scheiding kent tussen halal en niet-halal, mengt Sarawak varkensvlees en rijstwijn zonder omhaal door de keuken. Wie beide helften van het land bereist, eet dus in feite twee verschillende keukens.

In een koffieshop in Kuching bestelt de een een kom Sarawak-laksa en de ander kolo mee, en beiden weten zeker dat zij het juiste hebben gekozen.

Heeft deze gids je geholpen? Een kleine bijdrage houdt hem actueel.





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie