Safranbolu ligt in het noorden van Anatolië, in de provincie Karabük, op zo’n tweehonderd kilometer ten noorden van Ankara. De stad dankt haar naam aan de saffraan (safran) die in de omgeving werd verbouwd en verhandeld. Sinds 1994 staat het historische centrum op de werelderfgoedlijst van UNESCO, vanwege de uitzonderlijk goed bewaarde Ottomaanse stadskern.
Een bewaard Ottomaans stadsbeeld
Safranbolu was eeuwenlang een handelsstad aan de karavaanroute tussen de Zwarte Zee-kust en het binnenland. De welvaart van die handel is afleesbaar aan de huizen. De konak, het traditionele Ottomaanse koopmanshuis, bepaalt het straatbeeld: een houten of vakwerkconstructie van twee of drie verdiepingen, met een stenen begane grond, uitkragende bovenverdiepingen en houten luiken. Veel ervan zijn gerestaureerd en omgebouwd tot pension of museum, waardoor bezoekers in een authentiek interieur kunnen overnachten.
Het oude centrum ligt in een dal, beschut tegen de wind en uit het zicht van de doorgaande wegen. Rond het marktplein staan de oude ambachtswerkplaatsen, de overdekte basaar en een karavanserai uit de zeventiende eeuw. Op de hellingen eromheen liggen de zomerhuizen van de welgestelde families van weleer.
Toeristenstad zonder veel toeristen
Safranbolu is in Turkije zelf een bekende bestemming en trekt vooral binnenlands bezoek. Internationale toeristen zijn er beduidend minder dan de bewaarde monumenten zouden doen vermoeden. Buiten het hoogseizoen en buiten het weekend kan het er stil zijn, en lopen bezoekers door vrijwel verlaten straten van een stad die volledig op hun komst is ingericht. Souvenirwinkels verkopen saffraan, lokum (Turks fruit) en koperwerk, en de geur van versgebakken zoetigheid hangt rond het plein.
Bereikbaarheid en omgeving
De stad ligt buiten de hoofdroutes, wat haar deels heeft beschermd tegen sloop en nieuwbouw. De omgeving is heuvelachtig en bebost, met diepe rivierkloven. Naar het noorden, richting de Zwarte Zee-kust, voert de weg door tunnels en langs steile hellingen omlaag naar Amasra. Naar het zuiden ligt het droge Anatolische plateau en de weg naar Ankara.
Safranbolu is volledig ingericht op bezoekers, en op een doordeweekse dag buiten het seizoen loop je als enige door een toeristenstad die op niemand wacht.