Ten oosten van de monding van de Bosporus, op de Aziatische oever, begint de Zwarte Zee-kust van Turkije. De eerste honderd kilometer, met plaatsen als Şile, Ağva en Kefken, vormt het dichtstbijzijnde stuk kust voor de inwoners van Istanbul. Het is geen internationaal toeristengebied maar een weekend- en vakantiebestemming voor Istanbullu’s zelf.
Groen heuvelland en korte stranden
Anders dan de droge zuidkust is dit een groene, beboste kuststrook. Het heuvelland loopt vrijwel direct tot aan zee, en de weg slingert van baai naar baai. De stranden zijn kort en de zee is er ruwer dan aan de Middellandse Zee; de Zwarte Zee staat bekend om sterke stromingen en plotseling opkomende golven. Tussen de plaatsen liggen campings en eenvoudige pensions, vol in de zomer en grotendeels gesloten daarbuiten.
Şile is het bekendst, met een wit vuurtorentje en een Genuese vesting op een rots voor de kust. Ağva ligt iets oostelijker, ingeklemd tussen twee riviertjes, en is uitgegroeid tot een verzameling kleine hotels gericht op het weekendpubliek uit de stad. Kefken is kleiner en visserijgerichter.
Vakantie zonder buitenlanders
Wat dit deel van de kust kenmerkt, is de afwezigheid van westerse toeristen. De drukte bestaat vrijwel volledig uit Turkse gezinnen, voor wie picknicken aan zee een vast onderdeel van de zomer is. Op zon- en feestdagen vullen de bermen en stranden zich met groepen die kleden, kookstellen en samovars meebrengen. De gastvrijheid die heel Turkije kenmerkt, is hier direct merkbaar: een uitnodiging voor thee of een maaltijd volgt vaak al na een eerste woordenwisseling.
Een lastige doorgang
Voor wie er doorheen reist in plaats van te blijven, is de kuststrook minder vriendelijk. De doorgaande wegen zijn smal en bochtig, het verkeer is druk, en goede kaarten ontbreken vaak. Wie hier fietst of wandelt, merkt dat de regio is ingericht op autoverkeer uit de stad, niet op langzaam vervoer. Het landschap maakt veel goed: dichtbeboste hellingen, uitzichten over de zee en dorpen die nog grotendeels van de visserij en kleinschalige landbouw leven.
De stranden zitten vol Turken die picknicken alsof het een levenstaak is, en geen van hen lijkt te begrijpen waarom een buitenlander hier zou willen fietsen in plaats van zitten.