terug in thailand: met de nachttrein door het onrustige zuiden 2007

Thaise nachttrein met verlichte coupéramen aan het perron van een klein station in Zuid-Thailand bij schemeringAlle foto’s uit Thailand ›

Uit het reisverslag van de grote reis, januari 2007. Geschreven onderweg, in de woorden van mijn toenmalige ik: bijna twee jaar onderweg, op de terugweg door Zuidoost-Azië.

We komen Thailand voor de tweede keer binnen, nu van onderaf, vanuit Maleisië. In Kota Bharu stappen we vroeg op de bus naar Rantau Panjang aan de grens, in het donker en daardoor lekker rustig. De grens is zoals altijd kinderlijk eenvoudig: afstempelen aan de Maleisische kant, een formulier aan de Thaise, een stempel, en we staan in Sungai Kolok, waar we het schrift niet meer kunnen lezen en een uur teruggaan in de tijd.

Verweerde derdeklas trein bij een klein station in het diepe zuiden van Thailand, met een minaret boven de daken

Een ander Thailand dan de folder

Dit is het uiterste zuidoosten, de provincies waar de Maleis-islamitische bevolking in de meerderheid is en die al een tijd onrustig zijn door aanslagen. Meteen valt op dat dit een armer, ingetogener Thailand is dan het land dat op de ansichtkaarten staat. Bij het loket blijkt er geen tweedeklaskaartje meer te zijn voor de trein naar Bangkok, een rit van bijna 24 uur, en derde klas zo ver is geen optie. De bediende denkt uitzonderlijk goed mee: derde klas naar Hat Yai voor 42 baht per persoon, en daar overstappen op de tweedeklas nachttrein naar Bangkok voor 855 baht (destijds zo’n 19 euro).

Om acht uur klinkt uit de luidsprekers het volkslied en staat iedereen stil. We zijn weer in het land waar het koningshuis zwaar telt en de portretten van de koning overal hangen. De trein naar Hat Yai is gammel, maar hij rijdt. Floor is de enige vrouw in de coupé zonder hoofddoek, en dat levert geen scheve blikken op maar juist glimlachen. Wat het reizen hier anders maakt, is de veiligheid: zwaarbewapende militairen komen aan boord om de bagage te controleren, uit angst voor een aanslag op de trein, en op elk stationnetje staan soldaten.

De eerste uren rijden we door wat aanvoelt als oorlogsgebied: op elk perron een soldaat met een geweer, en in de coupé een militair die de tassen langsloopt.

Na vijf vermoeiende uren derde klas komen we in Hat Yai aan, met nog drieënhalf uur voor de nachttrein. We chillen in een moslimrestaurant zonder prijzen op de kaart en moeten ons gevoel voor de Thaise prijzen terugvinden: 15 tot 25 baht voor koffie, 5 baht voor een fles water, 50 tot 60 baht voor een gerecht. De trein naar Bangkok zou om half zes vertrekken, maar komt pas om zeven uur in beweging. In deze wagon hebben we ieder een eigen bank die ’s avonds tot een bed wordt uitgevouwen, met ruimte genoeg. Comfortabel rijden doet hij alleen niet: hij schokt en schudt zo hard dat eten in de restauratiewagen een acrobatische toer wordt en de koffie uit de kopjes klotst.

Ochtendnevel over Thaise rijstvelden met palmen en een vergulde tempel, gezien vanuit de rijdende trein

Bangkok als doorgang, en verder naar Trat

Rond zes uur word ik wakker als het licht wordt. Over de rijstvelden hangt ochtendnevel, met palmen ertussen, en het licht is zo mooi dat Thailand er ineens fantastisch uitziet. De moskeeën van het zuiden hebben plaatsgemaakt voor de goudkleurige boeddhistische tempels met hun meerkleurige daken. Je merkt aan het landschap dat je een ander Thailand binnenrijdt. Anderhalf uur bus door de verkeerschaos brengt ons voor 7 baht naar Khao San Road, de enige plek waar we een goedkoop hotel weten, want een gids voor Thailand hebben we niet meer. Het is hoogseizoen en het zit er stampvol westerlingen; we willen zo snel mogelijk weer weg.

Eerst zijn er dingen te regelen. We halen het visum voor Cambodja liever zelf bij de ambassade dan aan de grens, waar je het speelballetje van corrupte grenswachters kunt worden; dat kost 1.100 baht en is aan het eind van de middag klaar. We betalen onze vliegtickets naar huis, halen dollars en baht voor Cambodja, en ontdekken opnieuw waarom het massatoerisme van Bangkok ons niet ligt: contact maken lukt hier nauwelijks, dus we proberen het ook niet meer en eten zwijgend onze curry.

Na twee dagen genoeg. We nemen vanaf het Eastern Bus Station, twee uur door de vastgelopen stad, de bus naar Trat, vijf uur over een deels dubbeldekse snelweg, voor 241 baht. Trat is een prettig doorreisplaatsje vol guesthouses voor wie naar Cambodja of Koh Chang gaat; we vinden er een houten kamer voor 120 baht. Vanaf hier ligt Cambodja voor ons, en dat wordt een heel ander verhaal.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.

Naam*

E-mailadres*

Bedrag () *

iDEAL iDEAL | Wero
Creditcard Card
Bankoverschrijving Overboeking
PayPal PayPal

Advertentie

Praktische informatie

Route en tijd. Kota Bharu (Maleisië) – grens Rantau Panjang/Sungai Kolok – (trein) Hat Yai – (nachttrein) Bangkok – (bus) Trat, 14 tot 17 januari 2007. Het begin van de terugreis door Thailand.

Het diepe zuiden. De grensprovincies in het uiterste zuidoosten (Pattani, Yala, Narathiwat en delen van Songkhla) waren destijds onrustig door aanslagen; treinen en stations werden zwaar bewaakt. Voor deze provincies geldt tot op heden een negatief reisadvies; controleer het vlak voor vertrek. Het is een overwegend Maleis-islamitisch gebied met een ander karakter dan de rest van Thailand.

Trein. Vanuit het zuiden rijdt de State Railway of Thailand naar Bangkok; de nachttrein (tweede klas slaaprijtuig) is comfortabeler dan de derde klas maar rijdt hard schuddend. Kaartjes voor de populaire nachttreinen zijn beperkt, dus reserveer vooruit. Alle prijzen zijn van 2007.

Verder. Vanaf Trat vertrekken minibussen naar de Cambodjaanse grens bij Hat Lek en boten naar Koh Chang en Koh Kood.

Plan je reis

Overnachten in Thailand: vergelijk accommodaties ›
Trein- en bustickets in Thailand: bekijk routes op 12Go ›
Activiteiten en excursies in en rond Bangkok: bekijk op GetYourGuide ›

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.