We worden wakker op de zonnige camping in Cranbrook en maken van de gelegenheid gebruik om alles te laten drogen en de auto te wassen, want er zitten miljarden insecten op de vreemdste plekken. Het is Anzac Day, de dag waarop Australië het Australian and New Zealand Army Corps herdenkt, en vooral de desastreus verlopen landing op de Turkse kust in de Eerste Wereldoorlog, waarbij een groot aantal Australiërs sneuvelde. Het is een van de zwaarste data in de Australische kalender.
Onderweg naar Perth begint het gigantisch te regenen, het slechtste weer sinds die enorme bui in Melbourne; voordeel is dat de auto schoon regent. We tanken voor $1,41 per liter, het hoogste bedrag tot nu toe, dertig cent meer dan in Melbourne. De prijs stijgt door de internationale spanningen rond Iran, en eigenlijk zijn we een jaar te laat: vorig jaar kostte een liter nog negentig cent, een gigantisch verschil als je bedenkt hoeveel we al hebben getankt.
Oude bekenden
Op de camping in Fremantle komen we Tim en Jose weer tegen, het Nederlandse stel dat altijd op de meest foute campings blijkt te staan; ze irriteren me, en ik hoop ze niet nog vaker tegen te komen. Gelukkig zitten ook Rasti en Ivana hier, de Slowaken, met wie het wél klikt. Fremantle zelf, met zijn negentiende-eeuwse havencentrum, is een prettige plek om even bij te komen, maar de camping is een natte bende, en morgen gaan we op zoek naar iets beters.
De benzine kost hier $1,41, het hoogste tot nu toe; vorig jaar was het negentig cent, maar door de spanningen rond Iran stijgt de prijs maar door.
In deze serie: Australië
- 45. Porongurup en de grijze nomaden
- 46. De laatste druiven en een nacht in Cranbrook
- 47. Van Cranbrook naar Fremantle, op Anzac Day
- 48. Werk zoeken in Fremantle en Perth
- 49. Perth: de stad, en het besluit niet te zwoegen
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.