Slapen in de auto was een goede keuze: geen last van de wind, en lezen in het autobed is relaxed. Dat het hard woei bleek ’s ochtends uit onze slippers, een paar meter verderop in de struiken. We krijgen windkracht 60 voor de kiezen bij acht graden, dus vertrekken is verstandig; tot vrijdag blijft het zo of erger. In Exmouth doen we nog boodschappen. Twee dingen vallen op. Het eerste is het watertekort: Exmouth en Coral Bay liggen in de woestijn, en in de wheatbelt in het zuiden is het al vier van de laatste zes seizoenen te droog. De misoogsten hebben een zware tol geëist; onder boeren komen zelfdodingen voor, en velen zaaien dit jaar niet eens. Toch is waterbesparing onbekend; men droomt liever van een pijpleiding vanuit het natte Kimberley naar het zuiden, wat het noordelijke ecosysteem zou aantasten.
Onderweg liggen overal aangereden kangoeroes, wat verse kadavers leveren voor de indrukwekkende wedge-tailed eagles, die vlak langs de weg opvliegen. Voor Australiërs hoort een aanrijding met een kangoeroe erbij. We krijgen een sms van het Engelse stel uit Coral Bay: of we zin hebben in een borrel, in Darwin. In anderhalve week zijn ze 3.000 kilometer door het mooiste deel van West-Australië gedenderd. Wij rijden juist langzaam de leegte in.
Giralia Station
Giralia Homestead Caravan Park ligt in een dichte groene zone, rustig, met warme douches: onze eerste in tweeënhalve week. We zijn nu in echt boerenland, met schaapscheerderstallen voor een station zo groot als half Nederland. Een Aboriginal stockman werkt hier op het land. “De enige goede Aboriginal is er een die werkt”, zeggen de Australiërs hier zonder gêne; aan zulke uitspraken merk je hoe de verhoudingen tussen blank en zwart in dit land liggen. Witte kaketoes, corella’s, verplaatsen zich in grote vluchten. ’s Avonds lopen we over de dieprode Flying Doctors-landingsbaan en zien de ondergaande zon het rode landschap in een donkerpaarse lappendeken veranderen. Buiten de toeristenplaatsen is dit het echte Australië.
Het is onze eerste warme douche in tweeënhalve week; we waren niet vies, maar wel zout.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen