perth: de stad, en het besluit niet te zwoegen

We verkassen naar de camping in Karrinyup, waar ze ons herkennen; voor de eerste nacht betalen we $29, daarna $24. Het enige nadeel is de snelweg een paar kilometer verderop, die we de hele nacht horen, want we zijn dit soort geluiden niet meer gewend. Met de auto is het vijf minuten naar station Stirling, een transferium in de middenberm van de snelweg, en met de trein tien minuten naar Perth Central. In onze nette kleren lopen we langs de uitzendbureaus die Floor op een kaart heeft gezet, van Northbridge naar het CBD. Bij Integrity Staffing mogen we meteen achter een computer voor een data-entrytest; bij Manpower wordt benadrukt dat je dat soort bureaus beter mijdt, want je bent er een nummer. Tussendoor zien we dat Perth een fijne stad is, met een straatje vol eettentjes waar we een lunch halen om in een park op te eten.

Niet zwoegen voor een paar centen

Op een zonnige dag op de camping besluiten we onze plannen te wijzigen; je hebt een plan nodig om ervan af te kunnen wijken. Op de Nederlandse rekening staat nog een paar duizend euro, dus waarom zouden we het ons moeilijk maken? Het wordt winter in Perth, kil en minder aangenaam, en we hebben geen zin om ons te kwellen voor een paar centen en een kantoorbaan. We besluiten straks samen met Emiel en Heidi naar Shark Bay te rijden, negenhonderd kilometer noordwaarts, en daar in de toeristenindustrie te werken. We stoppen meteen met de ronde langs de bureaus. En dan, zoals het hoort, valt het werk ons in de schoot: naast de camping zoekt een bloemenkwekerij mensen voor Moederdag, op het strand word ik gebeld door een uitzendbureau met een baan voor morgen, en terug op de camping krijg ik nog werk als metselaarshulp aangeboden. Alleen in Australië kom je aan werk terwijl je in de zon op het strand ligt.

Het is herfst, en zodra de zon weg is, wordt de wind op het brede strand van Scarborough kil. We zijn nog net op tijd voor de shoppingmall, die hier vroeg sluit. De beste introductie van Perth is het uitzicht vanaf Kings Park, over de Swan River en het CBD, waar we later picknicken met fruit en broodjes van de Woolworths.

We hebben geen zin ons te kwellen voor een paar centen en een kantoorbaan terwijl de winter komt; we trekken liever naar het noorden.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig