Ik denk er even aan om vandaag te gaan werken, maar waarom zou ik me voor $50 uitsloven terwijl Floor mijn hulp beter kan gebruiken? Ze knapt op, al is de pijn nog licht aanwezig. Ik voorzie haar drie keer per dag van eten en tussendoor van thee, en heb speciaal een jerrycan met bronwater gekocht, want ze durft het kraanwater nog niet aan. Tussen de bedrijven door doe ik inkopen: extra haringen, al kennen ze rotspennen hier niet, en een stalen jerrycan voor twintig liter benzine, nu we merken hoe de prijzen per plaats en per dagdeel verschillen. Tegen de felle zon koop ik een stoere zonnebril die over mijn gewone bril past.
We eten goed: stokbrood, echte kaas en leverworst. Floor werkt het zonder problemen weg. Het gaat zo goed dat we een kleine wandeling maken door het natuurgebied naast de camping, waar ze de kreek in zijn natuurlijke staat terugbrengen. Dat betekent hier dat de uitheemse wilgen en populieren worden verwijderd. In de bomen zit een hoop ruziënde papegaaien.
Opgenomen bij de barbecue
’s Avonds delen we de campingbarbecue met een familie die hier haar familiereünie houdt. We worden meteen opgenomen, krijgen een biertje en champagne, en een vrouw nodigt ons spontaan uit om langs te komen, ergens ten noorden van Melbourne. We bakken een stuk vlees, zoete aardappel en sugar snaps.
De wilgen en populieren die ze hier als uitheems uit de kreek halen, zijn bij ons juist inheems.