Een rustdag bij Denham, met gehaktballen via Afrika

Vandaag een rustdag: lezen, ouwehoeren, en met Heidi nog wat snorkelen tussen scholen jonge whiting. We ontmoeten twee Nederlanders, Ellie en Bas, die met een four-wheel-drive met Nederlands kenteken van Nederland door Afrika naar Australië zijn gereden. Ze laten een filmpje zien van een leeuw die dwars door hun kamp loopt terwijl Bas rustig zit te lezen. Het mooiste: ze hebben sinds hun vertrek, tweeënhalf jaar geleden, UNOX-gehaktballen in blik in de auto staan.

In plaats van het toeristische Monkey Mia, waar dolfijnen naar het strand worden gelokt, rijden we naar de andere kant van het schiereiland, een rode dirttrack in, en komen uit op een leeg, wit strand met terracottakleurige duinen tegen een donkerblauwe hemel. Buiten ons is er niemand. We snorkelen, schaken, en spotten dolfijnen; Heidi gaat tot haar middel het water in en tikt zachtjes op het oppervlak om ze te lokken. Daarna eten we de gehaktballen op deze plek; lekkerder dan zelfgemaakt zijn ze niet, maar een betere plek is er niet.

Stenenvissen en grote oren

Bij een lagune vlak bij Denham snorkelen we boven waterplanten die op kleine bonsaiboompjes lijken. Pas op de terugweg zien we het bord: “Stonefish are found here”, en wij liepen er op blote voeten. We zoeken ook tevergeefs naar de bilby, een buideldier dat ons met zijn grote oren waarschijnlijk allang heeft horen aankomen. De diep rode aarde ligt vol stekelbolletjes die dwars door onze slippers gaan. ’s Avonds maken we hamburgers van Ellie en Bas’ UNOX-beefburgers, tot jaloersheid van Bas.

Alles wat hier ouder is dan dertig jaar krijgt het label “historical site”; over een paar honderd jaar staan de bordjes alvast klaar.