Floor neemt een rustdag: lezen, soep koken, de camping afrekenen, een cappuccino. Ik hou het geen dag vol op één plek, “van een rustdag word ik moe”, en pak de fiets naar het noordelijkste puntje van het Zuidereiland, Cape Farewell, zestien kilometer verderop. Met het zuidpunt en dit noordpunt, en misschien het westelijkste punt vanaf de boot door Doubtful Sound, hebben we nu een aardig deel van de kompasroos gehad.
Wharariki Beach is het mooiste strand dat ik in Nieuw-Zeeland ben tegengekomen: breed, wit poederzand, met rotsen, kliffen, grotten en laag struikgewas op de landzijde. In de rotspoeltjes badderen zeehonden, die volgens een foto die Heidi doorstuurt eigenlijk zeeleeuwen zijn, het verschil zit in de oren: bij zeehonden verborgen, bij zeeleeuwen twee kleine puntjes. Er zwemmen jongen tussen de volwassen dieren, en ze zwemmen zonder zich iets van mensen aan te trekken op een paar meter langs me heen. Ik zeg dat bewust, want het is hier druk: een gravelweg en een tip van een local ten spijt lopen er nog altijd twintig, dertig mensen rond op wat toch echt een afgelegen strand zou moeten zijn. Boven alles hadden we Nieuw-Zeeland minder druk verwacht.
Trekken zich niets aan van de mensen, zeg ik bewust, want het is hier druk.
Bij het teruglopen door het struikgewas, langs schapen, kom ik toevallig de Canadezen weer tegen, die zelf in Collingwood zijn gebleven. Ze zijn blij te horen dat de reddingsactie van gisteren goed is uitgepakt. Verderop wandel ik een stuk van Farewell Spit, de 27 kilometer lange zandbank die de noordgrens van de Golden Bay vormt. Alleen de eerste kilometers zijn toegankelijk, de rest is beschermd vogelgebied. Eerst langs het strand van de baai, dan een doorsteek door een duingebied dat aanvoelt als een woestijn: de ene duin na de andere, verlaten op wat voetstappen in het zand na. Aan de oceaankant is de zee blauwer, staan er meer golven, en ergens ver achter de horizon ligt Australië.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door Nieuw-Zeeland, nu in Nieuw-Zeeland. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 52. Takaka Hill in de wolken
- 53. Ruzie om een plek aan het water in Collingwood
- 54. Pakawau: het uitzicht dat de dag goedmaakt
- 55. Wharariki Beach en het noordpunt van het Zuidereiland
- 56. De laatste strandagen aan de Golden Bay
- 57. 3.400 kilometer verder, de fietsen in de doos
- 58. Terug op het Noordereiland, welkom thuis in Auckland
- Alle 59 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen