Home EuropaBulgarijeRila en Pirin: graniet, gletsjermeren en twee nationale parken

Rila en Pirin: graniet, gletsjermeren en twee nationale parken

by Jeroen Kleiberg
Klein bergmeer in een stenig dal in het Piringebergte, met rood verkleurde bosbesstruiken tussen de rotsblokken op de voorgrond
Onderweg over ongemarkeerde paden door het Pirin, met de bosbesstruiken al in herfstkleur.Alle foto’s uit Bulgarije ›

De twee hoogste gebergten van Bulgarije liggen pal tegen elkaar aan in het zuidwesten van het land, gescheiden door de Predelpas op 1.142 meter. De Rila is de hoogste, met de Musala op 2.925 meter. Het Pirin is elf meter lager, met de Vihren op 2.914 meter, maar ziet er ruiger uit. Beide gebergten zijn in de ijstijden door gletsjers uitgeslepen, en wat die achterlieten bepaalt het landschap boven de boomgrens: keteldalen, puinhellingen en honderden meren.

De Rila: ronde kammen en steile noordwanden

De Rila beslaat ruim 2.600 vierkante kilometer. Het gebergte heeft geen doorlopende hoofdkam maar valt uiteen in vier delen, met in het noordwesten rond de Maljovica scherpe granieten graten en in het oosten rond de Musala brede plateaus. Aan de zuidkant lopen de hellingen flauw af, aan de noordkant vallen wanden steil naar keteldalen met meren.

Het hart van het gebergte is sinds 1992 beschermd als Nationaal Park Rila, met 81.046 hectare het grootste nationale park van Bulgarije. Er liggen ongeveer 120 meren, waarvan zo’n zeventig door gletsjers zijn gevormd, tussen 1.900 en 2.600 meter. De bekendste groep zijn de Zeven Rila-meren, die als een trap boven elkaar liggen tussen 2.095 en 2.535 meter. Het Okoto, het Oog, is met 37,5 meter het diepste keteldalmeer van het land.

Die meren zijn ook het drukst bezochte deel van het park. In augustus bracht de stoeltjeslift van Panichishte volgens de Bulgaarse nationale radio in 2017 dagelijks minstens tweeduizend mensen naar boven. Langs de paden is de grond kapotgelopen, en natuurorganisaties waarschuwden in 2018 dat de meren daardoor dichtslibben. Het park verbiedt zwemmen en het verlaten van de paden en controleert sinds 2024 met drones, maar wil een toegangsbeperking uitdrukkelijk vermijden. Wie in september door de week gaat, merkt van de drukte weinig, zoals een wandeling langs de Zeven Rila-meren laat zien.

Het Pirin: marmer, graniet en een gletsjerrest

Het Pirin loopt over ongeveer tachtig kilometer van noordwest naar zuidoost, tussen de dalen van de Struma en de Mesta. Bijna alle hoge toppen liggen in het noordelijke deel. Daar bestaat de kam rond de Vihren uit wit marmer, terwijl verder naar het zuiden graniet overheerst; meer dan vijftig toppen komen boven de 2.500 meter uit. Het aantal meren wordt verschillend geteld, van ruim zeventig gletsjermeren volgens UNESCO tot ongeveer 170 volgens de parkdirectie. Het grootste is het Popovo Ezero, 12,4 hectare groot en 29,5 meter diep.

Aan de noordvoet van de Vihren ligt de Snezhnika, een gletsjerrest van ongeveer een hectare die al decennia de zomers overleeft. Het geldt als de zuidelijkste gletsjermassa van Europa. In het dal bij hut Banderitsa staat de Baikushev-den, een Bosnische den van ongeveer 1.300 jaar oud, de oudste conifeer van Bulgarije.

Het park is in 1962 opgericht als volkspark Vihren om juist die oude naaldbossen te beschermen: de Macedonische den, die alleen op de Balkan voorkomt en hier tussen 1.600 en 1.900 meter het best gedijt, en de Bosnische den. Sinds 1983 staat het Pirin op de werelderfgoedlijst van UNESCO, in 2010 uitgebreid, en het park beslaat nu 40.356 hectare.

Skiliften aan de parkgrens

Om het Pirin loopt al jaren een conflict over de skigebieden. De skigebieden van Bansko en Dobrinishte liggen net buiten het werelderfgoed, in een bufferzone, maar volgens UNESCO hebben de hotels en liften daar het park aantoonbaar beschadigd. In 2017 wijzigde de regering het beheerplan zodat er meer gekapt en gebouwd kon worden; in 2019 vernietigde de hoogste bestuursrechter die wijziging definitief. In 2025 gold volgens UNESCO nog altijd het beheerplan uit 2004 en was een nieuw plan in voorbereiding, en het IUCN noemde de skiontwikkeling rond Bansko dat jaar een grote bedreiging voor het gebied. Wie met de stoeltjeslift van Dobrinishte naar berghut Bezbog gaat, vertrekt in die bufferzone.

Half september staat de parkeerplaats bij het dalstation in Panichishte vol auto’s, terwijl bij de stoeltjeslift niemand in de rij staat.

Jeroen Kleiberg

Deze gids houd ik zelf bij, zonder advertenties en zonder sponsor. Heeft hij je geholpen? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie