Vandaag doen we een herkansing bij de vuurtempel, die gisteren op vrijdagmiddag dicht zat. Het is het heiligdom van dezelfde zoroastriërs die hun doden naar de Torens van de Stilte brachten. Vuur is voor hen het zuiverste van de heilige elementen, het teken van hun god Ahura Mazda, en in de tempel brandt al vijftienhonderd jaar onafgebroken een heilig vuur. Net als we aankomen, spugen tien bussen hun toergroepbejaarden uit, en daarmee is het niet de plek die het zou moeten zijn. Geduld wordt beloond. Na twaalf uur keert de rust terug, en kunnen we het vuur achter het glas in alle rust bekijken.
Er zijn speciale mensen aangesteld om het vuur gaande te houden.
Gisteren wees onze taxichauffeur ons een goed restaurant in de buurt van de tempel, en daar gaan we weer eten. De prijzen zijn er de helft van die in het toeristische deel van Yazd. Op straat is het rustiger dan vanochtend, toen het hier letterlijk zwart zag van de vrouwen in chador. Bahare, de dertigjarige dierenarts en architect die we gisteravond op het dakterras ontmoetten, vertelde ons al dat ze niet in het oude deel van Yazd zou willen wonen, omdat daar een andere cultuur is. Dat merken we op straat ook. Volgens haar en de jongeren die we spreken wonen hier veel Afghanen die als vluchteling zijn gekomen, en velen van hen zijn er illegaal. Sinds de Sovjetinval van 1979 zijn miljoenen Afghanen naar Iran gevlucht, en Yazd is een van de provincies waar ze mogen wonen. De meesten werken in de bouw en in de mijnen rond de stad. In het oude centrum wonen velen van hen in leegstaande lemen huizen.
Via de bazaar lopen we naar de tuin van Dowlatabad, een Perzische tuin uit het midden van de achttiende eeuw. In het zomerpaviljoen staat de hoogste windvanger ter wereld, ruim dertig meter hoog. Hij is achthoekig, zodat hij de wind uit elke richting vangt. De lucht wordt naar beneden geleid, over een bassin met water in de vloer van de zaal, en komt daar koel binnen. Het water voor de vijvers en de bomen komt via een qanat, een ondergrondse leiding die het van ver buiten de stad aanvoert. Ook al lopen de toergroepen er met honderden tegelijk door, het is een mooie plek om een paar uur te zitten.
Terug in de stad is het druk geworden. Rond ons hotel is het een lawaai en een drukte van belang. Volgens de hoteleigenaar is president Rouhani in de stad, vanwege de verkiezingen. Dat wil ik zien. Hij heeft de moskee al bezocht, maar ik ben net te laat: hij is al gevlogen. Op straat is het nog steeds een enorme drukte. Een grote groep loopt in optocht over de weg, die daardoor helemaal vol staat. Er is veel politie op de been, allemaal vriendelijk, en ook de mensen op straat willen met me op de foto. Rouhani is volgens de jongeren geen perfecte keuze, maar van de kandidaten wel de enige mogelijke.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Iran
Meer foto’s uit Iran ›
Waar deze dag ligt
Thee bij de wisselaar, nu in Iran. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering7. Wazige gezichten in het modeblad
Volgende aflevering ›9. Waterfietsen op het jubileumSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen