Aan de kust is het heerlijk koel, anders dan in het hete, vochtige binnenland. Om Amasra uit te komen moeten we de honderden meters die we gisteren afdaalden weer omhoog, beloond met uitzichten op het plaatsje en de groene, steile bergen die bijna loodrecht in zee eindigen. Boven staat een rij kraampjes met vrouwen in kleurige jurken en hoofddoeken die zonder uitzondering jam en hazelnoten verkopen. Zo leren we ook dat een hazelnoot pas eetbaar wordt als hij tot chocopasta is verwerkt.
We moeten het binnenland in om aan de andere kant weer bij zee te komen: klimmen, dalen, weer klimmen, weer dalen. Na twintig kilometer ligt Çakraz, met een mooi strand tussen rode rotsen. Van de twee campings aan zee heeft de tweede nog plek, vijftien lira, met uitzicht op het strand en de hoge golven. De douche en het toilet liggen honderd meter verderop, achter een schutting, en privacy is er sowieso niet: alles wat we doen wordt bekeken, en we worden overal mee geholpen, of we nu water nodig hebben, wasmiddel of een poetsdoek voor de ketting.
Privacy wordt hier behandeld als iets wat eigenlijk niet bestaat.
Op het strand liggen geheel geklede vrouwen, bikini’s en alles ertussenin door elkaar. Vooral de speciale badkleding voor strenge moslima’s valt op: blauwe, roze of rode broekpakken inclusief hoofddoek. Het geeft het strand een vrolijke, tolerante sfeer, met jong en oud in de branding. We belanden op het terras van een Turkse kunstenares, waar naast ons een onbekende Rummikub-variant wordt gespeeld, terwijl de zon nog een uur heeft tot ze ondergaat in de Zwarte Zee. Vanavond is de WK-finale tussen Nederland en Spanje, en alle Turken zijn voor Nederland.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Turkije
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Turkije. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 61. Door de kloof en de tunnels naar Safranbolu
- 62. Een toeristenstad zonder toeristen
- 63. Over de pas naar de kliffen van Amasra
- 64. Naar het strand van Çakraz, op de avond van de finale
- 65. Na ruim drieduizend kilometer stappen we van de fiets
- 66. Liftend met de fietsen naar Ankara
- 67. De fietsen gaan in een doos naar huis
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen