Na het zware fietsen op de Balkan gun ik mezelf een dag zonder fiets. Ik wil Tbilisi zien. De stad ken ik van acht jaar geleden, en ik ben benieuwd wat er sindsdien is veranderd. Het is een bewuste rustdag, en tegelijk een kans om de hoofdstad eens te voet te verkennen.
Het begint goed. Bij een kraampje eet ik ’s ochtends een khachapuri, een met kaas gevuld brood, verkocht door een aardig meisje dat me en passant een paar Georgische woorden probeert bij te brengen. Het eten hier is wat mij betreft een reden op zich.
Verval achter de terrassen
Ik loop de oude stad in. Van dichtbij is het verval groter dan het van de terrassen lijkt: onverharde binnenplaatsen vol sloophout, blauwe dekzeilen over kapotte daken, was aan lijnen tussen scheve houten balkons. Hier wonen meerdere gezinnen dicht op elkaar. Een straat verder wordt precies zo’n pand opgeknapt tot hotel.
Op een brede boulevard raast het verkeer voorbij, met een gele marsjroetka ertussen, het deelbusje dat overal in de oud-Sovjetlanden rijdt, en glazen torens op de achtergrond. In de zijstraten zitten groepjes oudere mannen rond stenen tafels, verdiept in backgammon, met de stenen in een kruis en een telraam ernaast. Het is midden op de dag en niemand lijkt haast te hebben.
Een oude vrouw zoekt in een grote vuilnisbak naar iets eetbaars.
Even verderop zit een andere vrouw op de grond tegen een muur, een paar flessen en pakjes tissues voor zich uitgestald om wat te verdienen. Boven haar staat in blauwe verf het woord CRUEL op het pleisterwerk. De toeristen, veel Russen, lopen een paar straten verderop langs de souvenirwinkels. De oudste generatie heeft de opleving gemist, met pensioenen die na de val van de Sovjet-Unie nooit meer iets voorstelden.
De stad is niet alleen verval. Onder de platanen ligt een bloemenmarkt, en op een plein verkoopt een kiosk die in een oude tramwagon is gebouwd khachapuri en gebak, met kvas en Coca-Cola op de gevel en prijzen van een paar tientjes lari. Overal wordt iets gekocht of verkocht, al is het maar een paar sigaretten of een handvol zonnebloempitten.
Omhoog naar Kartlis Deda
Ik loop omhoog naar Kartlis Deda, de Moeder van Georgië, een aluminium vrouw die sinds de Sovjettijd over de stad uitkijkt: een zwaard in de ene hand voor wie als vijand komt, een schaal wijn in de andere voor wie als vriend komt. Boven op de heuvel spelen twee mannen gitaar op een bankje, met de hele stad uitgestrekt achter hen, de daken, de torens en de bergen erachter.
’s Avonds beland ik weer in hetzelfde restaurantdistrict als gisteren. De terrassen zitten vol onder de lampjes. De Vredesbrug ligt verlicht over de rivier en op de heuvel staat de eeuwenoude vesting Narikala oranje uitgelicht, met de oude stad eronder in gekleurd licht. Het is een mooie stad om naar te kijken, maar wat me vandaag het meest is bijgebleven is niet de brug of de vesting, maar de vrouw bij de vuilnisbak. Morgen stap ik weer op de fiets, richting Armenië.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Over land naar het oosten, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Over land naar het oosten: 51 fietsdagen, 4.983 km, met een track per dag. Stukken met bus of boot zijn gemarkeerd. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen