
Vandaag stap ik weer op de fiets, voor de eerste echte etappe van de reis: ruim negentig kilometer naar het zuiden, de grens met Armenië over. Tbilisi uit rijden gaat door de rafelrand van de stad, langs grote betonnen flatblokken met schotelantennes en was aan de balkons. Ervoor liggen moestuintjes waar mensen hun eigen groente verbouwen, een schuurtje, een man met een tas. Wonen doe je hier in beton, eten haal je van je eigen erf.

Door de steppe van Kvemo Kartli
Daarna wordt het land vlak en droog. Ik rijd de steppe ten zuiden van de stad in, geelbruin gras tot aan de horizon. Dit is Kvemo Kartli, de droge vlakte waar een groot deel van Georgië’s Azeri-minderheid woont. Een geëlektrificeerde spoorlijn buigt door de kale heuvels, en in een wijde, lege vlakte steken twee paarden een onverharde weg over, een ervan met een halster om. Verder is er niemand.
Om het vrachtverkeer op de hoofdweg te vermijden zoek ik de zandwegen op. Het is een prachtig pad, dunbevolkt en stil, tot ik in het grensgebied met Azerbeidzjan militairen tegenkom die er anders over denken en me onverbiddelijk terugsturen naar het asfalt.
Langs de weg naar de grens met Armenië staan de waspoederkramen. Kraam na kraam met flessen en zakken wasmiddel hoog opgestapeld, onder borden met groothandelsprijzen in het Georgisch en Russisch. Armenië moet een proper land zijn, denk ik.
In een groen veld werkt een groep vrouwen voorovergebogen tussen de groente, onkruid aan het wieden, met geel bloeiende mosterd langs de rand en bergen op de achtergrond.
Zodra ik mijn camera pak, beginnen ze enthousiast te zwaaien en te roepen.

De grens over
Bij de grens staan de vrachtwagens in de rij, containers met buitenlandse opschriften, een wachtende sliert tot ver langs de weg. Voor mij als fietser gaat het makkelijk en vriendelijk, zonder gedoe. Aan de andere kant wijst een blauw bord in Armeens schrift en in Latijn de weg naar Alaverdi, Vanadzor en Yerevan. Bij een kiosk met een reclame voor Gyumri-bier poseert een oudere man voor me, een muts op, een gestreepte trui onder zijn bruine jasje. Hij spreekt Russisch en Georgisch, ik geen van beide, dus het blijft bij een paar woorden en wat beleefdheden. Ik vraag hem om de foto omdat ik hem een mooi mens vind.
Voorbij de grens verandert het landschap in één klap. De droge steppe maakt plaats voor natte groene heuvels met bergen erachter, verspreide boerderijtjes, zonnestralen die door de nevel breken. De grens valt hier samen met een scherpe overgang in het land zelf. Ik klim gestaag omhoog, het groen in.
Aan het eind van de dag zoek ik een kampplek. Ik wil altijd een plek met een mooi uitzicht, het liefst eentje waar ik de zon kan zien ondergaan, en ver van mensen. Op een grasheuvel zet ik de tent op. Beneden in het dal liggen de lichtjes van een stad, boven de bergen kleurt de lucht roze. Het is mijn eerste nacht alleen in de tent, en het bevalt me beter dan ik had verwacht.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Armenië
Meer foto’s uit Armenië ›




De route
Fietsroute · 91 km · 826 hoogtemeters. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Over land naar het oosten, nu in Armenië. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
De hele reis als GPX
Over land naar het oosten: 51 fietsdagen, 4.983 km, met een track per dag. Stukken met bus of boot zijn gemarkeerd. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen

