Fietsen in Namibië: Langs de koele Atlantische kust naar Henties Bay

Wat een heerlijkheid is de koelte aan zee. Het geluid van de branding ’s nachts was al fijn, maar koel slapen is nog beter. Wakker worden in frisse lucht is een groot voordeel van onze stop in Swakopmund.

Dat het hier zo veel koeler is dan in het binnenland komt door de Benguelastroom. Deze koude oceaanstroom langs de westkust van zuidelijk Afrika koelt de lucht boven zee sterk af. Daardoor blijven de temperaturen aan de kust vaak tientallen graden lager dan in het binnenland van Namibië, waar de hete woestijnlucht vrij spel heeft.

Op zoek naar gas

We hebben een missie vandaag: een gasfles vinden voor onze brander. De plek waar we moeten zijn is Cymot. Alleen: op zaterdag sluiten ze om 13.00 uur. Gisteren waren we te laat. Op zondag zijn ze helemaal dicht. En vandaag is het zondag. Er zijn nog twee outdoorwinkels in de stad. Ze verkopen branders voor de gasflessen die we nodig hebben, maar niet de gasfles zelf. Zo’n kleine campingfles dus, niet de grote voor campers.

Dat is een tegenvaller. We zouden een dag kunnen wachten tot morgen, maar we willen gewoon weer fietsen. We gaan opnieuw richting de wildernis en dan moeten we wel kunnen koken. Gelukkig kan onze brander ook op benzine werken. We hoeven dus geen extra dag in Swakopmund te blijven. We willen fietsen.

Swakopmund

Swakopmund is een bijzondere plaats in Namibië. De stad werd eind negentiende eeuw gesticht door de Duitsers en dat zie je nog altijd terug in de architectuur: pastelkleurige gebouwen, Duitse namen en een strandboulevard die eerder Europees dan Afrikaans aanvoelt.

Tegelijk is het ook een vakantieplaats voor welgestelde Namibiërs, vooral uit Windhoek. Langs de kust staan opvallend veel grote en dure huizen. Veel daarvan zijn tweede woningen die alleen in vakanties en weekenden worden gebruikt. Buiten het hoogseizoen oogt een deel van de stad daardoor opvallend leeg.

Wat direct opvalt is de hoeveelheid beveiliging. Hekken, camera’s en bewakers zijn geen uitzondering bij huizen, winkels en campings. Het onderstreept een sociale tegenstelling die je hier regelmatig ziet: dure tweede huizen en vakantieverblijven naast het dagelijkse werk van Namibiërs die voor een veel lager inkomen in deze plaatsen werken.

Fietsen langs de Atlantische Oceaan

Wij verlaten Swakopmund in noordelijke richting. Het doel van vandaag is Henties Bay. We rijden langs de Atlantische Oceaan, die continu links van ons ligt. Rechts strekt zich een vlakke zand- en grindwoestijn uit met hier en daar kleine pollen gras.

De lucht heeft een beige waas door het stof dat overal in de lucht hangt. Aan de oceaankant hangt vaak een lichte nevel. Dat is de koude zeelucht die condenseert boven het water. De monotone rechte weg wordt plotseling onderbroken door een surrealistische nederzetting met de schitterende naam Wlotzkasbaken. Een verzameling gekleurde huizen staat hier lukraak in de woestijn verspreid. Bomen zijn er nergens.

Henties Bay

Henties Bay schijnt populair te zijn bij rijke inwoners van Windhoek die de hete zomermaanden willen ontvluchten. Wij ervaren het vooral als een troosteloos oord. Er zijn een paar grote supermarkten, maar de sfeer voelt wat leeg. Morgen gaan we weer richting de outback. In Namibië noemen ze dat meestal gewoon de bush of de woestijn, maar het idee is hetzelfde: grote leegte en weinig voorzieningen.

We brengen onze voorraden op orde en genieten nog van een laatste koele nacht aan zee. De camping waar we terechtkomen is misschien wel de meest troosteloze van het land. Een grote zandbak zonder enige privacy, gevuld met Zuid-Afrikaanse en Namibische camperaars die overdag vissen, ’s avonds vis eten en ’s nachts waarschijnlijk over vis dromen.

Er is geen schaduw en geen privacy. Wel heeft elke plek een eigen sanitair blokje: een betonnen hokje met douche, toilet en een kleine buitenkeuken. Dat is hier de luxe.