De stem van de imam uit de moskee fungeert als ons eerste weksignaal. Het is nog nacht wanneer we de tassen op de fietsen klemmen. Vandaag staat er bijna tachtig kilometer op de teller, een afstand die in de Senegalese hitte alleen logistiek te verantwoorden is als je start in het donker. Met temperaturen die in de middag richting de 37 graden kruipen, is elke kilometer na elf uur ’s ochtends een fysieke uitputtingsslag.
Fietsen in het oranje venster
Het plan is strikt: 05.30 uur opstaan, om zes uur ontbijten met de broodnodige koffie en vertrekken terwijl de geiten nog op de zandpaden liggen te slapen. Aan de oostelijke horizon hangt een oranje waas; de lucht is koel en de wind ontbreekt. Dit is het enige venster waarin fietsen in dit deel van West-Afrika moeiteloos aanvoelt. We schieten goed op en leggen de eerste veertig kilometer af voordat de zon zijn volledige kracht bereikt.
Onderweg komt Senegal langzaam tot leven. Hanen kraaien, erfjes worden geveegd en de vertrouwde geur van brandend afval vult de lucht. De bakker passeert op zijn motor met een lading stokbroden. Onze aanwezigheid als loulous blijft een bezienswaardigheid die enthousiasme losmaakt; vrouwen dansen op hun erfjes en kinderen springen opzij terwijl ze ons toeroepen. Het is een energie die aanstekelijk werkt; met een chagrijnig gezicht rondrijden is hier simpelweg geen optie.
Overleven in standje sauna
Rond negen uur passeren we de helft van de afstand. Het vaste fietsdieet van stokbrood met chocopasta en bananen dient als brandstof voor het laatste, zwaarste deel. Vanaf dat moment verandert de omgeving in een sauna. Het zweet verdampt sneller dan het kan druppelen en de lucht wordt dik van de hitte. We drinken onafgebroken, maar bij 37 graden is dat een kansloze strijd tegen de uitdroging. De focus verschuift van genieten naar volhouden, terwijl de schaduw van de bomen steeds korter wordt.
De rust van de rivier
Onze aankomst in Kolda biedt de noodzakelijke verkoeling. We hebben ingecheckt bij het Firdou Hotel, een bungalowpark aan de rivier. Met een prijs van 42.500 CFA voor halfpension zit het aan de bovenkant van het budget, maar de transparante prijzen en het zwembad rechtvaardigen de uitgave.
De middag bestaat uit de noodzakelijke hersteltijd: Duolingo, schrijven en kijken naar de fauna die de tuin overneemt. Groene meerkatten paraderen langs de bungalows, terwijl we wachten op de maaltijd die volgens het vaste Senegalese ritme pas rond negen uur ’s avonds wordt geserveerd. Leeggefietst en oververhit stellen we vast dat de logistiek van de vroege start heeft gewerkt; de tachtig kilometer zijn binnen, voordat de zon de weg onbegaanbaar maakte.
