Tachtig kilometer fietsen naar Kolda in de hitte

Het gezang uit de moskee is ons eerste weksignaal; de imam is er vroeg bij, maar wij ook. Vandaag staat er bijna tachtig kilometer op het programma, en met een temperatuur die richting 37 graden kruipt is dat geen vrijblijvende onderneming. We proberen de afstanden doorgaans te beperken tot veertig of vijftig kilometer met rustdagen ertussen, maar soms ontkomen we niet aan een langere dag. We vertrekken voor zonsopkomst, zonder koffie: geiten liggen te slapen op de zandpaden en aan de oostelijke horizon hangt een oranje waas in de koele windstille lucht. We schieten goed op en zelfs na veertig kilometer is het nog aangenaam.

Vroeg fietsen door wakker wordend Senegal

Langzaam komt het leven op gang: hanen kraaien alsof hun bestaan ervan afhangt, erfjes worden geveegd en afval verbrand, en langs de weg rijdt de bakker voorbij met stokbroden op de motor. Wij zijn een bezienswaardigheid; niet alleen kinderen roepen en springen opzij, ook vrouwen op hun erfjes beginnen enthousiast te zwaaien en soms zelfs te dansen op het ritme van het onafgebroken loulou. Met een chagrijnige kop rondfietsen voelt hier simpelweg misplaatst.

Rond negen uur stoppen we voor het inmiddels vaste fietsdieet. Daarna is het onvermijdelijk: de temperatuur schiet omhoog, standje sauna. Het zweet gutst en verdampt nog voor het kan druppelen; we drinken onafgebroken, maar bij 37 graden blijkt dat een kansloze strijd.

Tegen deze hitte is niet op te drinken.

Aankomen in Kolda

In Kolda wacht een aangename verrassing: het Firdou Hotel, een opvallend fijne, bijna chique plek met zwembad. Voor halfpension betalen we 42.500 CFA, zo’n 64 euro; de prijzen hangen keurig op het raam en afdingen voelt hier misplaatst.

Bij het zwembad laten we de dag bezinken: Duolingo-lesjes, wat schrijven, af en toe het water in. Groene meerkatten lopen over het terras en langs de waterkant om te drinken. Aan de overkant van de rivier maakt een groep bavianen luidruchtig ruzie, hun roepen galmend over het water. We willen vroeg naar bed, maar negen uur ’s avonds is ook hier eerder regel dan uitzondering.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig