De eerste dag van het nieuwe jaar wordt gedicteerd door de logistiek van de kattenbeet. Een extra dag in Diendé is inmiddels de norm, maar ditmaal met een medische noodzaak: ik moet een rabiësvaccinatie regelen. We fietsen de twaalf kilometer terug naar het regionale ziekenhuis van Sédhiou. Het gebouw oogt degelijk en het proces dat volgt is opvallend efficiënt. Geen eindeloze bureaucreatie of loketten, maar een directe route via de beveiliging naar de spoedeisende hulp.
Efficiëntie op de spoedeisende hulp
De medische afhandeling verloopt volgens een strak protocol. Een Engelssprekende arts schrijft een recept uit, waarmee we naar de apotheek aan de overkant worden gestuurd. Voor 11.000 CFA kopen we het vaccin, waarna we na betaling van 15.000 CFA voor het consult terugkeren naar de verpleegkamer. Binnen vijf minuten zit de spuit erin.
Wat volgt is een les in onverwachte service. De verpleegkundige vraagt mijn telefoonnummer, niet uit sociale interesse, maar om de nazorg te borgen. Kort na vertrek ontvang ik via WhatsApp een foto van mijn vaccinatiekaart en een schema voor de benodigde booster over een paar dagen. In een regio waar rabiës endemisch is en de afloop na besmetting vrijwel altijd fataal, is deze directe communicatie essentieel. De medische infrastructuur van Sédhiou functioneert sneller en persoonlijker dan ik vooraf had ingeschat.
De prijs van liquiditeit
Naast de medische post moet ook de kas worden aangevuld. De lokale pinautomaat is leeg, een vaker voorkomend probleem bij regionale knooppunten in Senegal. De beveiliging van de bank fungeert hier als informele gids en brengt me naar een winkel waar euro’s gewisseld kunnen worden voor CFA-franken. De commissie van vijf procent is de prijs voor de broodnodige liquiditeit; zonder contant geld staat de reis stil.
Terug bij Hotel Ban to Ban zet de lijn van goede service door. Wanneer we onze wens uitspreken om morgen vóór zonsopkomst te vertrekken om de hitte voor te blijven, biedt het personeel spontaan aan om het ontbijt om zes uur te serveren. Het is een mate van meedenken die in contrast staat met de passiviteit die we eerder in de regio troffen.
De publieke functie van het zwembad
Nieuwjaarsdag transformeert de tuin van onze lodge tot een lokaal evenemententerrein. Het zwembad trekt families en jongeren die in hun beste kleding naar het water komen. Pootjebaden en selfies zijn de hoofdingrediënten van de middag; het terras bij ons huisje dient als informele kleedkamer voor vrouwen die in recordtempo van uitbundige jurken wisselen voor uitgebreide fotosessies.
Ondanks de luidruchtige gezelligheid keert de rust abrupt terug zodra de zon zakt. De daggasten vertrekken en we blijven als enige over voor het diner. De medische noodzaak is afgehandeld en de voorraad contanten is aangevuld. De status quo is hersteld: de vinger is behandeld en de wekker staat op zes uur voor de etappe naar Kolda.
