Het belangrijkste eerst: de nachtrust in Sédhiou heeft zijn werk gedaan. Ondanks de deprimerende aanblik van de kamer was het bed goed, en ik stap met minder koorts de deur uit. Het ontbijt, een omelet die bijna als luxe aanvoelt, bevestigt mijn vermoeden over de accommodatie: ooit met Europees elan opgezet, nu langzaam weggeëbt onder lokaal management. In Senegal is onderhoud vaak een abstract begrip; zolang de eigenaar in Dakar zit, regeert hier de passiviteit. Als ik een biertje wil, moet ik dat zelf in de haven gaan regelen, waar de transactie bijna strandt op het eeuwige gebrek aan wisselgeld. De logica van de service is hier simpel: de klant lost het zelf wel op.
De oase aan de rivier
Om de etappe naar Kolda van morgen te bekorten, verplaatsen we onze basis twaalf kilometer naar het oosten, naar Hotel Ban to Ban in Diendé. Voor tachtig euro huren we een bungalow die aan alle Afrikaanse ontberingen ontsnapt. Een zwembad, een groene tuin en uitzicht op de Casamance-rivier; het is een investering in comfort die op deze oudejaarsdag goud waard is.
Het zwembad fungeert als de sociale spil van de regio. Terwijl wij proberen af te koelen, stroomt de lokale jeugd en de gegoede burgerij binnen. Het is een fascinerend schouwspel van sociale dynamiek: zwemmen is een vaardigheid die bijna niemand beheerst, dus verzamelt iedereen zich in het ondiepe. Mijn camera werkt als een magneet. Wat begint met één foto, ontaardt in een uur durende modeshow waarbij lokale meiden met een vernuftige techniek — de ene jurk over de andere — midden op het terras van outfit wisselen voor de perfecte pose.
Fauna in de tuin en een medische missie
Terwijl de fotoshoot voortduurt, trekt de fauna van de Casamance zich niets aan van de festiviteiten. Geiten drinken uit het zwembad, varkens scharrelen tussen de ligstoelen en in de bomen boven ons spelen velvet-apen. Het is een idyllisch tafereel, totdat de idylle een scherpe rand krijgt. Tijdens het diner word ik in mijn vinger gebeten door een jonge kat. Voor mij een klein incident, voor Mette — met haar achtergrond als dierenarts — een logistiek alarm.
Rabiës is in deze regio endemisch en een kattenbeet is geen onschuldig feit. De missie voor de eerste dagen van het nieuwe jaar is onmiddellijk gedefinieerd: het vinden van boosterprikken. De rust van de avond wordt hiermee doorkruist door de medische realiteit van reizen in West-Afrika. We sluiten het jaar af tussen de apen en de rivier, met een ontsmette vinger en een nieuw doel op de kaart. De rust van de rivier is aangenaam, maar de zoektocht naar een vaccin bepaalt vanaf nu de route.
