Over de Haast Pass, van droge bergen naar tropisch regenwoud

Published: Updated: 0 comments

Vandaag gaat de Haast Pass eraan, de laagste van de passen naar de westkust, maar naar verluidt een van de mooiste wegen van het land. Het is zwaar bewolkt bij vertrek, maar het regent nog niet. Een paar lichte klimmetjes brengen ons bij The Neck, met uitzicht over zowel Lake Hawea als Lake Wanaka. Meer dan twintig kilometer volgt de weg de oever van het meer, grotendeels dalend en met een lichte rugwind. Bij helder weer hadden we de besneeuwde toppen rondom moeten zien; nu glijden de wolken als watten langs de flanken.

Het brede dal van de Makarora staat vol vee en herten, met daarachter de steile, ondoordringbare bergen van Fiordland, tot ze er in 1960 de Haast Pass doorheen legden. Makarora zelf is niet veel meer dan een stopplaats voor toergroepen: een café, motel, camping en tankstation, waar we brood kopen en pauzeren voor koffie en carrot cake. Een kiwi die van de pas afkomt, vertelt dat we boffen: 264 dagen per jaar waait de harde wind hier uit het noordwesten, en dit is een van de zeldzame dagen dat hij ons in de rug zit.

De jungle in

Vlak na Makarora rijden we Mount Aspiring National Park binnen, dat samen met Fiordland en Mount Cook een aaneengesloten World Heritage Site vormt over ongeveer tien procent van het Zuidereiland. We merken meteen waarom: waar we tot nu toe nauwelijks bos zijn tegengekomen, is hier ineens niets anders dan ondoordringbaar groen, met steeds grotere boomvarens. De lucht wordt vochtig, ruikt bijna tropisch, en duizenden cicaden, watervallen en beekjes bepalen het beeld. Langzaam klimmen we, terwijl het steeds harder gaat regenen. De laatste kilometers naar de 564 meter hoge top zijn verrassend gemakkelijk: na de Crown Range en Danseys Pass hebben we inmiddels benen als staal. Op de pas trekken we de natte kleding uit en de regenkleding aan voor de vijftien kilometer lange afdaling naar Pleasant Flat.

Het is de eerste keer in Nieuw-Zeeland dat we ons klein voelen. We duiken tussen hoge, steile hellingen vol jungle naar beneden, terwijl watervallen uit elke kier spuiten. Een paar kilometer verderop, bij de Gates of Haast, is het kleine stroompje van bovenaan al veranderd in een kolkende massa wit water met rotsblokken die geen gewone beek daar ooit had kunnen neerleggen. Bij Pleasant Flat, een DOC-camping met picknickplaats, schuilen we voor de regen en eten brood met kaas en tomaat. Hier maken we voor het eerst kennis met de beruchte westkust-zandvliegen, meteen in volle sterkte: de net gekochte deet blijkt geen overbodige luxe. We wensen een Engelsman die de klim vanaf hier gaat maken succes; van deze kant is de pas een stuk zwaarder, zo merken we aan onze remmen, die zelfs door de regen heen naar verbrand rubber beginnen te ruiken.

Aankomst in een ander klimaat

Het is nog vijfenveertig kilometer naar Haast, grotendeels dalend. Groen wordt groener, watervallen duiken overal op, en het wordt merkbaar warmer en vochtiger. We zijn in een ander land beland, met een regenwoud dat aanvoelt als tropisch, vol vogels en cicaden. Bij een korte pauze met uitzicht op de Haast River vechten we tegen duizenden zandvliegen: het regenpak gaat weer aan, deze keer om onze blote huid te beschermen in plaats van tegen de regen. Vlak voor Haast wordt het landschap vlak en agrarisch; een boer heeft er kort geleden nog oerbos opgestookt in zijn houtkachel, tot woede van de buurt.

Haast Township mag officieel geen dorp heten. Er is een motel, een prima general store en een camping waar we voor $34 (ca. €20) staan. Hoog tijd voor twee wasbeurten. Regen wordt voorspeld en de zandvliegen krijgen hier gezelschap van gretige muggen: zodra je stilstaat, zit alles wat niet bedekt is binnen de kortste keren onder. Gelukkig is het probleem bekend en is er een loods omgebouwd tot gemeenschappelijke keuken, waar we droog, warm en zonder insecten risotto eten.

Het is de eerste keer in Nieuw-Zeeland dat we ons klein voelen.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Foto’s uit Nieuw-Zeeland

Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›

Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie